دنیای خودروهای اسپرت یکی از جذاب ترین قسمت‌های تمام صنعت خودروسازی است. در این دنیا برای هر سلیقه‌ای یک خودرو مناسب وجود دارد که می‌تواند قلب راننده‌ی خود را فتح کند. فرقی نمی‌کند که شما یک انبار گردان در آمازون باشید یا رئیس مایکروسافت، برای هر بودجه‌ای یک خودروی اسپرت وجود دارد. در این میان شاید جذاب ترین خودروهای اسپرت ارزان ترینشان باشند. چرا که این دسته از خودروها با کمترین بودجه و هزینه می‌توانند لذت واقعی و هیجان حقیقی را به شما اهدا کنند. خودروهای فوق العاده‌ی چون مزدا ام اکس ۵ میاتا، فورد فیستا اس تی، سوبارو دابلیو آر اکس، تویوتا ۸۶، گلف جی تی آی و البته مدل‌های پایه‌ی خودروهای آمریکایی مانند موستانگ، کامارو و چلنجر همگی خودروهایی هستند که همگی می‌توانند بدون ورشکست کردن صاحبان خود بالاترین لذت رانندگی را برای آن‌ها به ارمغان بیاورند.

 در نقطه‌ی مقابل این خودروهای ارزان قیمت دوست داشتنی سوپر اسپرت‌های میلیون دلاری قرار دارند. به طور معمول در طراحی این خودروهای هیچ گونه مدیریت هزینه‌ای به شیوه‌ی معمول وجود ندارد و مهندسان و طراحان آزادند تا با استفاده از بهترین و پیشرفته ترین تکنولوژی‌ها و روش‌ها بهترین سوپر اسپرت‌های ممکن را بسازند. خودورهایی همچون مک لارن پی ۱، فراری لا فراری و پورشه ۹۱۸ همگی در این دسته قرار می‌گیرند. این سه خودرو در واقع مدرن ترین سوپر اسپرت‌هایی هستند که به دست بشر ساخته شده است. به جز پورشه که قیمتی در حدود ۹۰۰ هزار دلار دارد، دو خودروی دیگر هر دو قیمتی بیش از ۱ میلیون دلار دارند.

اگر فکر می‌کنید کار برای سوپر اسپرت‌ها همین جا تمام می‌شود باید بدانید که سخت در اشتباه هستید! پس از سوپر اسپرت‌هایی همچون لافراری به رده‌ی دیگری از خودرو‌ها می‌رسیم که شاید بتوان آن‌ها را از رده‌ بندی معمول خودروهای اسپرت جدا کرد و آن‌ها را ابر خودرو نامید. این دسته از خودروها به جز توانایی‌های باور نکردنی در شتاب گیری قادر هستند به سرعت‌های بالای ۴۰۰ کیلومتر در ساعت دست یابند. تعداد خودروهای این کلاس آن چنان هم زیاد نیست و اگر برخی خودروهای غیر معمول همچون ونوم اف ۵ و یا اس اس سی آئرو را کنار بگذاریم که چندان هم خودروهای قابل اعتمادی نیستند تنها به دو نام بوگاتی و البته کونیخزگ می‌رسیم.

درست است که این خودروها قادرند در کمتر از ۳ ثاینه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسند و رقابت اصلی آن‌ها در شتابگیری‌های صفر تا ۳۰۰ کیلومتر و البته رکورد بیشترین سرعت است، اما باید بگوییم که این خودروها معمولا هرگز توسط عاشقان حقیقی خودرو خریداری نمی‌شوند و به صورت معمول تمام نسخه‌‌های این خودرو ها توسط مجموعه‌ داران و افراد بسیار ثروتمند خریداری می‌شوند. چرا که علاوه بر قیمت‌های نجومی میلیون دلاری معمولا تعدا کمی از این خودروها تولید می‌شوند و در دسترس قرار می‌گیرند. این خودروها به قدری گران، نایاب و دست نیافتنی هستند که بسیاری از افراد و حتی علاقمندان حرفه‌ای صنعت خودرو در طول زندگی خود ممکن حتی یک بار هم نتوانند از نزدیک آن‌ها را مشاهده کنند.

انتقاد دیگری هم که به این خودروها وارد است این است که قیمت این خودروها معمولا به طرز عجیبی تعیین می‌شود. به عنوان یک مثال قیمت مدل‌های مختلف بوگاتی بدون تغییرات اساسی در عملکرد دچار تغییرات بنیادینی می‌شود. در واقع این خودروها به قدری لوکس و خوش فروش هستند که هیچ نیازی به تعیین قیمت عادلانه توسط مسئولان آن‌ها نیست.
با تمام این اوصاف این خودروها بدون هیچ رقیب خاصی سریع ترین خودروهای این کره‌ی خاکی هستند که اجازه‌ی تردد در خیابان‌ها را دارند (نمی‌گوییم چابک ترین چون که از لحاظ شتابگیری خودروهایی همچون ریماک سی ۲ و یا پورشه ۹۱۸ در سطح بالاتری به نسبت این خودروها قرار می‌گیرند). 

بوگاتی ویرون

پس از این که در سال ۱۹۹۸ برند اصالتا فرانسوی بوگاتی تحت اختیار گروه خودروسازی فولکس واگن قرار گرفت جان دوباره‌ای به کالبد این خودروساز اصیل دمیده شد. فولکس واگن درست همان کاری را که با لامبورگینی کرد با بوگاتی هم کرد. به این ترتیب که بخش‌های جذاب این کمپانی را نگه داشت و تکنولوژی‌های خود را جایگزین قسمت‌های دیگر این خودروساز کرد. اولین تجربه‌ی واقعی این برند در خودروسازی تحت اختیار فولکس واگن ویرون بود. ویرون میلیون دلاری به لطف موتور کواد توربوی دابلیو شکل ۱۶ سیلندر (دو موتور ۸ سیلندر وی شکل در کنار یکدیگر) خود که از آئودی، دیگر زیر مجموعه‌ی فواکس واگن، به عاریت گرفته شد بود و البته مهندسی بی نظیر آئرودینامیک و سازه قادر بود تا با ۱۰۰۱ اسب بخار خود به سرعت‌های بالای ۴۰۰ کیلومتر در ساعت دست پیدا کند. رکورد این خودرو در نسخه‌ی گرند اسپرت ۴۳۰ کیلومتر بر ساعت بود. این رکورد ۷ سال در اختیار بوگاتی ویرون سوپر اسپرت بود تا این که توسط کونیخزگ آگرا آر اس، دیگر ابر خودروی میلیون دلاری، شکسته شد. ویرون در ۴ نسخه با نام‌های ویرون ۱۶.۴، گرند اسپرت، سوپر اسپرت و گرند اسپرت ویتسه (Vitesse) و در مجموع به تعداد ۴۵۰ دستگاه ساخته شد. قیمت مدل پایه‌ی این خودرو ۱ میلیون دلار بود و این قیمت برای گران ترین نسخه‌ به ۲.۲۲ میلیون دلار هم می‌رسید. نهایت نیروی تولیدی موتور ۱۶ سیلندر این خودرو هم در نسخه‌ی گرند اسپرت ویتسه ۱۲۰۰ اسب بخار و ۱۵۰۰ نیوتن متر بود. چابک ترین نسخه‌ی ویرون قادر بود تا ظرف ۲.۶ ثاینه سرعت خود را به ۱۰۰ کیلومتر در ساعت برساند.

بوگاتی شیرون

پس از ۱۰ سال در سال ۲۰۱۵ بوگاتی تصمیم گرفت تا ویرون را با خودروی دیگری جایگزین کند. خودروی جایگزین که به صورت کلی با هدفی مشابه با ویرون ساخته شده بود شیرون (Chiron) نام داشت. شیرون را نمی‌توان مانند ویرون یک نسخه‌ی کاملا جدید دانست چرا که بیشتر قسمت‌های آن بر اساس ویرون طراحی و ساخته شده است. قلب تپنده‌ی دو خودرو تقریبا یکسان است با این تفاوت که موتور شیرون ارتقا یافته است و حالا قوی تر است. یکی از تفاوت‌های اصلی این دو خودرو در قیمت آن‌هاست. در حالی که گران ترین نسخه‌ی غیر ویژه‌ی ویرن ۲.۲۲ میلیون دلار قیمت داشت قیمت ساده ترین نسخه‌ی شیرون از ۲.۶۸ میلیون دلار شروع می‌شود. این قیمت برای نسخه‌ی شیرون اسپرت که با هدف عملکرد بهتر در پیست ارتقا یافته است به ۳.۰۸ میلیون دلار می‌رسد. 

طراحی

بوگاتی به صورت کلی یک تفاوت اصلی با اکثر سوپر اسپرت‌های دیگر دارد و آن هم این است که این خودرو بزرگ و البته سنگین است. البته این طور نیست که این خودرو به خاطر محدودیت‌های ساخت به این سایز و وزن رسیده باشد چرا که طراحان و مهندسین این خودرو به خواست خود این خودرو را به این شکل طراحی کرده‌اند. همه چیز در این خودرو به سان تایتان‌ها می‌ماند، عظیم و با شکوه. طول، عرض و ارتفاع این خودرو به ترتیب برابر است با ۴.۵۴۴، ۲.۰۳۸ و ۱.۲۱۲ متر و وزن این خودرو بیش از ۱.۹ تن است. برای مقایسه بد نیست بدانید که شیرون از کونیخزگ ژسکو، نزدیک ترین رقیبش، بیش از ۵۰۰ کیلوگرم سنگین تر است. 

طراحی خارجی

در نمای جلویی این خودرو مثل همیشه شاهد حضور ورودی هوای مرکزی نعل شکل بوگاتی هستیم که امضای این قسمت محسوب می‌شود. چراغ‌های اصلی جلوی شیرون این بار حالتی مدرن تر (به نسبت ویرون) به خود گرفته اند. این چراغ‌های کشیده و باریک درون حود چهار مربع کوچک روشن دارند که حالتی خشن به آن‌ها بخشیده است. 
شاید جذاب ترین قسمت این خودرو نمای جانبی آن باشد یعنی جایی که یک حرف سی انگلیسی بسیار بزرگ خودنمایی می‌کند. این نوار کرومی سی شکل از جلوی شیشیه‌ی جلو آغاز شده است و تا قسمت پایینی چرخ‌های جلو امتداد پیدا می‌کند. این نوار سی شکل که از در و باقی ادوات این قسمت بیرون تر است در پشت خود در مخزن سوخت، ورودی هوای اصلی و یک خط بسیار تیز که به سمت عقب می‌رود را جای داده است. طراحان بوگاتی با هوشمندی تمام توانسته‌اند به کمک این طراحی حالتی منظم و سیال را به این قسمت ببخشند. از دیگر جذابیت‌های این نما برآمدگی بسیار بزرگ گلگیرهای عقب و جلوی این خودرو است.

نمای عقب این خودرو شبیه به هیچ خودروی دیگری نیست. در این نما که حالتی مینیمالیستیک و خاص دارد دشاهد حضور یک خروجی هوای بسیار بسیار بزرگ هستیم که در مرکز خود میزبان یک نوای ال ای دی کشیده و طویل است. این نوای ال ای دی در واقع چراغ‌های عقب این خودرو هستند. تمام این ورودی هوای با یک خط منحنی خاص که شکلی شبیه به علامت بینهایت دارد احاطه شده است. در پایین این قسمت شاهد حضور اگزوزهای بسیار بزرگ بوگاتی هستیم که در نسخه‌ی های مختلف شکلی متفاوت دارند.

یکی از جذابیت‌های بصری شیرون نمای بالایی آن است. در این نما خودرو حالتی عریض و چاق دارد که با انواع و اقسام برآمدگی‌ها پوشیده شده است. یک خط بسیار تیز و گیرا هم از ورودی هوای اصلی شروع شده است که تا قبل از به اتمام رسیدن کاپوت خودرو محو شده است. این خط دوباره روی سقف متولد می‌شود و تا انتهای خودرو امتداد پیدا می‌کند که حالتی بسیار جالب به این نما بخشیده است.
در کل طراحی شیرون بسیار جذاب، خشن و گیراست و در همان نگاه اول به بیننده‌ی خود این مفهوم را انتقال می‌دهد که بی هیچ وجه با یک خودروی معمولی طرف نیست.

طراحی داخلی

کابین این خودرو یک کابین کلاسیک تمام عیار محسوب می‌شود. طراحان بوگاتی می‌دانستند که اگر بخواهند این کابین را پر کنند از صفحه نمایش‌های لمسی بزرگ تا چند سال دیگر در حراجی‌ها این کابین دیگر جذاب نخواهد بود چرا که قطعا صفحه نمایش‌های بهتری وارد بازار خواهد شد. به همین دلیل آن‌ها تصمیم گذفتند تا این کابین را کلاسیک و تا حد زیادی مکانیکی طراحی کنند تا همیشه بتواند کاربردی و جذاب باشد. 
با وجود کلاسیک بودن این کابین باید بگوییم که زبان طراحی آن بینهایت جذاب و گیراست و بیننده را محو تماشای آن می‌کند. از لحاظ کیفیت ساخت هم همان طور که از یک خودروی ۲.۷ میلیون دلاری انتظار می‌رود این کابین بینهایت بی صدا و خوش ساخت است.

قوای فنی

وقتی که حرف از قوی‌ ترین خودروهای تاریخ می‌شود به احتمال زیاد یکی از اولین نام‌هایی که به ذهن می‌رسد بوگاتی است. بوگاتی صرفا با استفاده از موتور بنزینی خود کاری می‌کند که هنوز هم بسیاری از خودروهای الکتریکی و هیبریدی قادر به انجام آن نیستند. این خودرو سرعت باور نکردنی، شتاب خارق العاده و پایداری و راحتی بی نظیر را یک جا با هم دارد.

شیرون در قلب خود از همان پیشرانه‌ی ۱۶ سیلندر دابلیو شکل استفاده می‌کند که در ویرون شاهد استفاده‌ی آن بودیم. این پیشرانه‌ی کواد توربوی ۸ لیتری به لطف بازیبینی‌هایی که در آن صورت گرفته است قادر است تا رقم باور نکردنی ۱۵۰۰ اسب بخار قدرت و ۱۶۰۰ نیوتن متر گشتاور تولید کند. برای مقایسه بد نیست بدانید که این پیشرانه‌ بهبود یافته به نسبت بهترین پیشرانه‌ی ویرون حدود ۳۰۰ اسب بخار قوی تر است. این موتور افسار گسیخته در کنار سیستم چهار چرخ متحرک هالدکس، سیستک تعلیق مستقل، جعبه دنده‌ی ۷ سرعته‌ی دو کلاچه، و البته شاسی فوق العاده سخت این خودرو یک مجموعه‌ی بی نظیر را تشکیل می‌دهند.

تمامی اعداد و ارقام این خودرو باور نکردنی هستند. این ادعا نه تنها در مورد قدرت موتور و تکنولژی‌های ساخت آن درست است بلکه در مورد عملکرد آن هم کاملا صادق است. این خودرو قادر است تا ظرف ۲.۴ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، ۶.۱ ثانیه به سرعت ۲۰۰، ۱۳.۱ ثاینه به سرعت ۳۰۰ و ۳۲.۶ ثاینه به سرعت ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. البته توقف این خودروی ۲ تنی به لطف سیستم ترمز پر قدرت و باله‌ی عقب بزرگ آن تنها ۹.۳۶ ثانیه به طول می‌انجامد.

سواری شیرون بر خلاف بسیاری از همتایان خود غیر قابل پیش بینی و افسار گسیخته نیست. هنگام رانندگی با این خودرو به لطف کابین خوش ساخت و شاسی عالی آن همه چیز آرام و قابل کنترل به نظر می‌رسد.

کلام آخر

شیرون یکی از بهترین خودروهای اسپرت ساخته شده در طول تاریخ است. البته این بهترین با قیمتی بسیار بالا قابل خریداری است. همان طور که در ابتدای این مقاله گفتیم با وجود این که شیرون یک خودروی اسپرت است کمتر به دلیل اسپرت بودن خریداری می‌شود و بیشتر نسخه ی های آن سال‌ها بدون این که استفاده‌ شوند در پارکینگ مجموعه داران نگهداری می‌شوند. این خودروی میلیون داری البته بسیار پر فروش است و معمولا تمام نسخه‌های آن مدت‌ها پیش از آن که تولید شوند به فروش می‌رسند.