وقتی صحبت از خودروهای اسپرت می‌شود اولین نام‌هایی که به ذهن می‌رسند فراری، لامبورگینی، مک لارن و یا پورشه هستند. در درجه‌ی دوم هم خودروسازان دیگر اروپایی مانند مرسدس بنز، ب ام و، آئودی، آلفا رومئو و یا مازراتی هستند. در واقع اگر بخواهیم تک تک خودروسازانی را که در حیطه‌ی خودروهای اسپرت هم فعالیت می‌کنند نام ببریم کمی طول می‌کشد تا به خودروسازان سرزمین خورشید تابان، ژاپن، برسیم. البته علت این اتفاق این نیست که ژاپنی‌ها خودروهای اسپرت خوبی نمی‌سازند. علل اصلی این ماجرا بیشتر به مسائل بازاریابی و برندینگ این خودروها برمی‌گردد. هیچ سوپر اسپرتی در دنیا در حد محصولاتی چون پورشه ۹۱۸ اسپایدر، مک لارن پی ۱ و فراری لافراری نیست اما این طور هم نیست که برای خودروهایی همچون لامبورگینی هوراکان، فراری اف ۸ و یا مک لارن ۶۷۰ اس رقیب ژاپنی وجود نداشته باشد. به عنوان نمونه محصولاتی همچون نیسان جی تی آر، هوندا ان اس اکس و یا تویوتای سوپرا جدید همگی خودروهایی هستند که در کلاس خود از بهترین ها هستند و همچنین در مقابل رقم پرداختی از ارزش بسیار بالایی برخوردارند. به عنوان یک نمونه‌ی جالب می‌توانید دو خودروی تویوتا سوپرا جدید و ب ام زد ۴ را مقایسه کنید. این دو خودرو بر اساس یک پلتفرم شکل گرفته‌اند و از موتور مشابهی هم استفاده می‌کنند اما قیمت پایه‌ی زد ۴ حدود ۱۰ هزار دلار بیشتر از قیمت پایه‌ی سوپرا است. نمی‌توان گفت که تمام این اختلاف قیمت به دلیل مسائل مربوط به برندینگ است اما باید اقرار کنیم که محصولات اروپایی در کل کمی گران هستند.

هوندا ان اس ایکس نسل اول

در سال ۱۹۹۰ هوندا جهانیان را با خودرویی آشنا کرد که بر اساس جنگنده‌ی اف ۱۶ طراحی شده بود و از کمک راننده‌ی فقید فرمول ۱، آیرتون سنا، در شکل گیری آن استفاده کرده بود. این خودرو که تماما در خاک کشور ژاپن شکل گرفته بود اولین خودروی جهان محسوب می‌شد که تمام بدنه‌ی آن از آلومینیوم ساخته شده بود. موتور وی شکل ۶ سیلندر این خودرو هم از آلومینیوم ساخته شده بود.  ان اس اکس در نسل اول خود فراری ۳۲۸ (و یا فراری ۳۴۸ را در نسخه‌های بعدی)را به عنوان معیار عملکرد خود قرار داد. این خودرو به واسطه‌ی موتور قدرتمند ۳ لیتری وی شکل ۶ سیلندر خود قادر بود تا ۲۵۰ اسب بخار قدرت و ۲۸۲ نیوتن متر گشتاور تولید کند که با توجه به وزن ۱.۹ تنی و همین طور معیار‌های آن زمان عملکردی قابل توجه محسوب می‌شد. برای مقایسه بهتر بد نیست که بدانید فراری ۳۲۸، الگوی ساخت ان اس اکس، مجهز به موتوری بود که می‌توانست ۲۷۰ اسب بخار قدرت تولید کند. البته ۳۲۸ از ان اس اکس سبک تر بود اما با توجه به این که ان اس اکس یک هوندا است و ۳۲۸ یک فراری می‌توان از این اختلاف وزن چشم پوشی کرد. به جز سنگین تر بودن که یک عیب برای این خودرو محسوب می‌شد ان اس اکس مزایای جالبی هم داشت، به عنوان نمونه این خودرو از ۳۲۸ بسیاز ارزان تر بود و از لحاظ هزینه‌ی های نگهداری و همچنین عملکرد بلند مدت در سطح بالاتری به نسبت ۳۲۸ قرار می‌گرفت. در سال‌های بعد هوندا خودروی اسپرت خود یعنی ان اس اکس را به موتور قدرتمند تر ۳.۲ لیتری هم مجهز کرد که قادر بود ۲۹۰ اسب بخار نیرو تولید کند.


 ان اکس نسل اول یک خودروی اسپرت تمام عیار ژاپنی وحسوب می‌شد که در کلاسی بالاتر به نسبت باقی خودروهای ژاپنی اسپرت نظیر نیسان جی تی آر قرار می‌گرفت چرا که این خودرو در قلب خود جدیدترین تکنولوژی‌های روز دنیا را داشت. این خودروی دوست داشتنی تا سال ۲۰۰۵ تولید شد و پس از آن هوندا تا مدت‌ها سراغ ساخت نسل دوم آن نرفت.

آکورا و هوندا

هوندا اولین خودروسازی بود که برندی را با هدف تولید تولید خودروهای پر قدرت و لوکس تحت برند خود بوجود آورد. این برند که با هدف بازار آمریکا و کانادا در سال ۱۹۸۶ بوجود آمده است پایه گذار این عمل استراتژیک در دنیا بود و پس از آن بسیاری از خودروسازان مطرح دنیا نظیر تویوتا، نیسان، هیوندای و سیتروئن از این عمل هوندا الگوبرداری کردند. لکسوس برای تویوتا، اینفینیتی برای نیسان، جنسیس برای هیوندای گروپ و دی اس برای پی اس ای (پژو سیتروئن) همان نقشی را بازی می‌کنند که آکورا برای هوندا. البته حساب برندهای دیگری مانند لینکلن کمی با لکسوس و آکورا فرق دارد چرا که خود برند لینکلن فعالیت جداگانه‌ای داشته است و بعد ها پس از خریده شدن توسط فورد به برند لوکس زیر مجموعه‌ی آن تبدیل شده است.


ان اس اکس در بازارهای چین و آمریکای شمالی تحت برند آکورا معرفی شده است و در بسیاری از کشورهای دیگر با نام هوندا به فروش می‌رسد.

هوندا ان اس اکس نسل دوم

نسل دوم ان اس اکس به پیروی از نسل اول أن این بار هم یک خودروی پیشگام حداقل در سطح خودروهای ژاپنی اسپرت محسوب می‌شود. 
در سال ۲۰۰۷ هوندا اعلام کرد که در حال توسعه‌ی یک خودروی اسپرت ۱۰ سیلندر است و این ماشین در سال ۲۰۱۰ به تولید خواهد رسید. البته این پروژه به دلیل مشکلات اقتصادی هیچ گاه به سر انجام نرسید و هر چند که نمونه‌هایی از یک هوندای اسپرت در سال ۲۰۰۸ در پیست نوربرگرینگ تست شد اما هوندا هیچ خودرویی را در این پروژه به تولید نهایی نرساند.
اما هوندا نا امید نشد و یک بار دیگر در سال ۲۰۱۱ شروع به ساخت یک خودروی اسپرت کرد. ماشین اسپرت جدید قرار بود که جایگزین ان اس اکس افسانه‌ای باشد. این بار هوندا توانست مراحل ساخت و طراحی اسپرت جدید را خود را به پایان برساند و در سال ۲۰۱۶ فروش این خودرو آغاز شد.

بر خلاف خودروی ۱۰ سیلندر سال ۲۰۰۸ و ان اس اکس نسل اول خودروی جدید یک ماشین اسپرت هیبریدی مدرن بود و دیگر برای به حرکت درآمدن صرفا به سیلندر و پیستون خود متکی نبود. شاید با کمی اغماض بتوانیم ان اس اکس جدید را کنار خودروهایی همچون ۹۱۸ ساپایدر، فراری لافراری و مک لارن پی ۱ قرار دهیم چرا که ان اس اکس از یک سیستم هیبریدی فوق العاده مدرن بهره می‌برد. البته در پیست و جاده این خودرو هیچ گاه به گرد پای این خودروها هم نمی‌رسد اما فراموش نکنید که قیمت ان اس اکس جدید تنها کسری از قیمت رقیبان اروپایی خود است. با وجود قرار گرفتن ان اس اکس در سطحی پایین تر به نسبت بهترین ابر خودروهای اروپایی این خودرو به راحتی یک سر و گردن از تمام رقبای آسیایی خود که تقریبا همگی ژاپنی هستند بالاتر است. شاید نیسان جی تی آر نیسمو یک سوپر اسپرت تمام عیار باشد اما این گودزیلا خودروییست متعلق به گذشته و از لحاظ مسائل مربوط به محیط زیست و مدرن بودن هیچ حرفی برای گفتن در مقابل ان اس اکس جدید ندارد. 

بی شک بزرگ ترین مشکل ان اس اکس جدید برند آن است چرا که این برند چه آکورا باشد و چه هوندا در مقابل برندهای اروپایی بزرگ از هیچ جذابیتی در یک خودروی اسپرت برخوردار نیست. 
با همه‌ی این تفاسیر باید دید که آیا این بار هم ان اس اکس می‌تواند رقیب شایسته‌ای برای اسب سرکشی ایتالیایی، فراری ۴۵۸، باشد یا خیر (فراری ۴۵۸ به نوعی یکی از رقبای اصلی این خودرو محسوب می‌شود، درست مانند فراری ۳۲۸ که رقیب نسل این خودرو بود.)

طراحی

ان اس اکس نسل دوم بدون در نظر گرفتن برند آن یک اسپرت متناسب و به نسبت به خودروهای ژاپنی بینهایت زیباست. طراحی کلی این خودرو شبیه به یک پیکان تیز است و المان‌های اصیل طراحی آن را می‌توان در جای جای بدنه‌ی آن مشاهده کرد. طراحی بدنه‌ی این خودرو شاید به جذابیت لافراری نباشد اما به عنوان یک خودروی ژاپنی، ان اس اکس یک شاهکار طراحی محسوب می‌شود. 
طراحی اتاق این خودرو هم درست مانند طراحی بدنه‌ی آن در سطح بالایی قرار می‌گیرد. البته این اتاق به خوبی بدنه‌ی آن نیست اما در مجموع برای این کلاس خودرو و البته این برند کاملا جذاب و قابل قبول است.

طراحی خارجی

نمای جلویی ان اس اک حالتی وی شکل دارد که حس تهاجمی بودن را به آن داده است. چراغ‌های این خودرو بر خلاف بسیاری از سوپر اسپرت بر روی کاپوت قرار نگرفته‌اند و به جای آن در قمت جلویی‌ ان قرار دارند. این چراغ‌ها گرافیکی بسیار و ساده و گیرا دارند. در کل این نما بر خلاف باقی خودروهای هوندا بسایر ساده و متناسب طراحی شده است. بر روی کاپوت این خودو دو خروجی هوا وجود دارد که در کنار شکل ساده‌ی این کاپوت ظاهری شکیل را به این قسمت بخشیده‌اند.

در قسمت جانبی این خودرو چیزی که بیش از همه توجه بیننده را به خودش جلب می‌کند ورودی هوای بزرگ آن است که با توجه به ژاپنی بودن این خودرو کمی عجیب و البته بسیار جذاب است. در این شکل سقف و برآمدگی گلگیر جلو و عقب در هماهنگی بسیار جذابی قرار دارند.
جذاب ترین قسمت عقب این خودرو بی شک چراغ‌های آن هستند. این چراغ‌ها با یک نوار ال‌ای‌دی به یکدیگر متصل شده‌اند که شکل بسیار خوشایندی را دارند. پایین این نما به جز خروجی‌های هوای بزرگ یک اگزوز بزرگ هم وجود دارد که در درون خود چهار اگزوز کوچک‌تر را جای داده است. در قسمت بالایی این قسمت هم یک باله‌ی باریک و بسیار زیبا وجود دارد.

طراحی این خودرو در یک کلام ساده و به دور از هر گونه اغراق است. طراحان این خودرو به هیچ وجه نخواسته‌اند بدنه‌ی این خودرو بی دلیل پیچیده و عجیب طراحی کنند. این بدنه ساده، اصیل و جذاب است.

طراحی داخلی

کابین این خودرو به نسبت باقی ژاپنی ها مدرن و خوش ساخت است. در این کابین خبری از ترندهای بسیار جدید خودروسازی نیست. این کابین به عنوان اتاق یک خودروی اسپرت کارآمد است و جای گله و شکایتی را باقی نمی‌گذارد. یکی از نکات خاص این خودرو این است که در زیر کاپوت آن به دلیل قرار گرفتن برخی از قطعات موتور جایی برای قرار دادن وسایل نیست. به جای این قسمت، صندوق بار نه چندان کوچکی در قسمت انتهایی آن، درست کنار پیشرانه، وجود دارد.

قوای فنی

ان اس اکس در قلب خود چهار موتور دارد که سه تای آن‌ها الکتریکی هستند و دیگری بنزینی. موتور بنزینی این خودرو یک موتور توئین توربوی وی شکل ۶ سیلندر است که ۳.۵ لیتر حجم دارد. این موتور قادر است به تنهایی ۵۰۰ اسب بخار نیرو تولید کند. از سه موتور الکتریکی این خودرو یکی نیروی خود را به محور عقب می‌دهد و دو تای دیگر وظیفه به حرکت درآوردن محور جلو را بر عهده دارند. به این ترتیب به واسطه‌ی موتور الکتریکی محور عقب تاخیر توربوشارژهای دوگانه‌ی موتور بنزینی این خودرو به حداقل رسیده است و همچنین به لطف دو موتور الکتریکی محور جلو ان‌اس‌اکس یک خودروی چهار چرخ متحرک است. این موتورهای چهارتایی قادر هستند تا در مجموع ۵۷۳ اسب بخار نیرو و ۶۴۵ نیوتن متر گشتاور تولید کنند. این ۵۷۳ اسب بخار نیرو در کنار جعبه‌ دنده‌ی فوق العاده‌ی این خودرو که یک نسخه‌ی ۹ سرعته‌ی دو کلاچه‌ است و البته سیستم تعلیق بینظیر این خودرو همگی نوید یک سوپر اسپرت واقعی را می‌‌دهند. بدنه‌ی این خودرو از آلومینیوم، استیل و البته برخی از مواد خاص ساخته شده است که برای اولین بار در صنعت خودروسازی استفاده شده است. به لطف این مهندسی دقیق این خودرو با وزن ۱.۷ تن یک ماشین اسپرت به نسبت سبک محسوب می‌شود.

جدا از بحث پیچیدگی قوای محرکه‌ی این هوندا که دست کمی از نسخه‌‌های آلمانی و ایتالیایی خود ندارد از حیث عملکرد هم این اسپرت ژاپنی فوق العاده است. 
این اسپرت زیبای ژاپنی قادر است تا ظرف تنها ۲.۹ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند که از این لحاظ عملکردی شانه به شانه‌ی گودزیلای ژاپنی‌ها یعنی نیسمو دارد. جدا از بحث شتاب اولیه در سواری‌های معمول هم عملکرد ان اس اکس فراتر از حد انتظار است. چه در طی کردن یک دور پیست و چه در رانندگی در جاده‌ها این خودرو عملکردی دقیق و بسیار چابک را از خود نشان می‌دهد.

کلام آخر

ان اس ایکس اولین تلاش ژاپنی‌ها برای ساخت یک خودروی اسپرت آینده نگرانه بوده است و مدرن ترین خودروی اسپرت ژاپنی محسوب می‌شود. این خودروی خوش ساخت و البته بسیار زیبا با وجود عملکرد فوق العاده‌ی خود کمتر نصف رقبای ایتالیایی خود یعنی لامبورگینی هوراکان و فراری اف ۸ پروتوفینو قیمت دارد و با این وجود از فروش بالایی برخوردار نیست.