اگر نگاهی به بازار کراس اوورهای ایران بیندازیم متوجه می‌شویم که این قسمت از بازار به صورت عمده در دست چینی‌ها و کره‌ای ها است. پس از این دو کشور به ژاپنی‌ها و اروپایی‌ها می‌رسیم. محصولاتی همچون هیوندای سانتافه و توسان، کیا سورنتو و اسپرتیج، سانگ یانگ تیوولی و کوراندو، جک اس ۵ و اس ۳، هایما اس ۷ و اس ۵، تیگو ۷ و ۵، و محصولت ژاپنی و اروپایی مانند تویوتا راو ۴ و سی اچ آر، نیسان جوک و اکس تریل، میتسوبیشی اوتلندر و ای اس اکس، لکسوس ان اکس و آر اکس، ب ام و اکس ۱ و اکس ۳، پورشه ماکان، رنو کولئوس و داستر، پژو ۲۰۰۸، و فولکس واگن تیگوان همگی از محصولاتی هستند که اگر شریط مساعدی برای واردات خودرو و قیمت دلار وجود داشته باشد از محبوبیت بالایی برخوردارند. در این میان باید بگوییم که به دلیل شرایط خاص کشور چین بسیاری از مدل‌های چینی بعد از مشکلات واردات کماکان تا حدودی به فروش خود ادامه دادند.

به جز چینی‌‌ها، ژاپنی‌ها، کره‌ای ها و آلمانی یک سری کراس اوور دورگه هم در بازار ایران هستند. برندی همچون ام جی که اصالت بریتانیایی دارد و در چین تولید می‌شود و یا برند تازه وارد بورگوارد که اصالتی آلمانی دارد و در چین تولید می‌شود. ام جی در سال‌های حضورش در ایران با وجود مشکلات فنی خاصی که داشت به دلیل قدرت بالای پیشرانه‌های توربوی خود و همچنین طراحی جذابش توانست به موفقیتی نسبی دست یابد. حال باید دید که برند تازه وارد، بورگوارد، که یک دو رگه‌ی چینی آلمانی است می‌تواند موفقیت ام جی را تکرار کند یا خیر.

بورگوارد

بورگوارد یکی از قدیمی‌ترین برند‌های خودروسازی است که سال‌ها پیش به دلیل مشکلات اقتصادی و شکست در رقابت با فولکس واگن ورشکست شد. این برند که سابقه‌ی تولید اولین خودروی آن به ۱۹۲۰ بر‌می‌گردد پس از سال‌ها عدم فعالیت بار دیگر توسط نوه‌ی موسس این کمپانی و به کمک سرمایه‌گذاری شرکت فوتون چین بار دیگر توانست احیا شود. فوتون یکی از زیر مجموعه‌‌های بایک(BAIC) ،  یکی از بزرگ ترین خودروسازهای دولتی چین است. 

شیوه‌ی همکاری این دو شرکت، فوتون و بورگوارد، به این صورت است که طراحی خودروهای برند بورگوارد در اشتوتگارت آلمان انجام می‌شود ولی خودروهای این برند در چین تولید می‌شود. اگر با شنیدن این روش همکاری به یاد اپل و فاکسکان (کمپانی چینی تولید کننده محصولات اپل) افتادید، باید بگوییم که کمی در اشتباه هستید. هرچند که طراحی محصولات بورگوارد کاملا در اشتوتگارت اتفاق می‌افتد اما برخی از قسمت‌های خودروهای بورگوارد مانند پلتفرم با خودروهای بایک مشترک هستند. در مجموع باید بگوییم که محصولات بورگوارد از نظر کیفی یک پله از محصولات آلمانی مانند ب ام و و مرسدس پایین تر هستند و در تقریبا در رده‌ی محصولات کره‌ای قرار دارند.
شرکت کیان موتور وارنا نماینده‌ی رسمی خودروهای برند بورگوارد در ایران است که تقریبا همزمان با عرضه‌ی جهانی دو کراس اوور این برند با نام‌های بی اکس ۷ که یک کراس اوور متوسط در رده‌ی سانتافه است و بی اکس ۵ که یک کراس اوور کامپکت در رده‌ی نیسان جوک است را به کشور وارد کرد. خودروهای این برند با وجود کیفیت ساخت خوبشان که در حد و اندازه‌های کره‌ای ها است قیمتی خوبی دارند و می‌توان محصولات این برند را حداقل بر روی کاغذ ارزشمند دانست.

بی اکس ۷ (BX7)

بی اکس ۷ در قسمتی از بازار تولید می‌شود که پر است از خودروهای مختلف از سراسر دنیا. هیوندای سانتافه، کیا سورنتو، رنو کولئوس، نیسان اکس تریل و میتسوبیشی اوتلندر تنها بخشی از رقبای قدرتمند و به شدت محبوب این خودرو هستند. وجه اشتراک اصلی تمامی این رقبای تا دندان مسلح برند شناخته شده‌ی آن‌‌ها است که پس از سال‌ها حضور در بازار ایران امتحان خود را پس داده‌آند و خریداران اعتماد کافی به آن‌ها دارند. پس تا به این جای کار متوجه شدیم که کار برای بی اکس ۷ آلمانی چینی بسیار سخت است. اما برگ برنده‌ی این خودرو شاید قیمت آن باشد که از همتایان کره‌ای، ژاپنی و اروپایی خود کمتر است. با این حساب شاید خریدار ایرانی به این خودروی دورگه اعتماد کند. اما نکته‌ای که نباید از آن غافل شویم این است که قیمت این خودرو از رقبای چینی بسیار بالاتر است و همین موضوع است که کار را برای این دورگه سخت می‌کند. می‌شود حدس زد که شریط این خودرو در بازار مشابه ام جی، دورگه‌ی انگلیسی چینی باشد.

نمای بیرونی بی اکس ۷ رگه‌هایی از خودروهای آلمانی مانند ب ام اکس ۵، پورشه کاین و آئودی کیو ۷ دارد. البته نمی‌توان یگوییم که طراحی این خودرو تقلیدی است چرا که شکل شمایل و زبان طراحی آن بسیار پخته و اصیل است. می‌توان این طور گفت که این خودرو در طراحی از بزرگان آلمانی الهام گرفته است. 

نمای جلویی، جانبی و پشتی این خودرو بسیار جذاب و خاص است و از این رو می‌توانیم بگوییم که با خودروی تراز اول سر و کار داریم. البته با وجود این که این خودرو کمتر از ۵ سال که به بازار عرضه شده است اما طراحی آن نسبت به محصولات روز آلمانی کمی قدیمی‌تر است. البته این موضوع جای تعجب ندارد چرا که هرچه باشد بورگوارد یک خودروی تراز اول آلمانی نیست. با وجود این که این خودرو در آلمان طراحی شده است اما می‌توان رگه‌هایی از طراحی چینی را در آن دید چرا که به هر حال این خودرو از قطعات مشترک زیادی با چینی‌ها استفاده می‌کند. طراحی بدنه‌ی این خودرو در مجموع جذاب است و در سطحی بالاتر به نسبت اکثر خودروهای چینی قرار می‌گیرد.

با ورود به اتاق این خودرو اولین چیزی که توجه شما را جلب می‌کند شباهت اتاق آن با محصولات آلمانی نظیر پورشه است. این اتاق ساده، شیک و حداقل در ظاهر بسیار با کیفیت است و می‌توانیم به کیفیت ساخت و مواد به کار رفته رد ساخت آن به راحتی نمره‌ی قبولی بدهیم.
بی اکس ۷ به لیست بلند بالایی از امکانات رفاهی مجهز است که مهم ترین آن ها عبارتند از: سانروف پانورامیک، آینه‌ی وسطی الکتروکرومیک، صندلی‌های مجهز به ماساژور در جلو، چهار گرم کن، سیستم سرگرمی و اطلاعاتی ۱۲.۳ اینچی مجهز به بلوتوث و پیشرفته، سیستم صوتی با ۹ خروجی، دوربین ۳۶۰ درجه، کنترل فشار باد لاستیک‌ها، کروز کنترل و بسیاری از امکانات دیگر.

از لحاظ ایمنی هم این خودرو به کمک ایربگ‌های جانبی، پرده‌ای و جلو و همچنین شماری از سیستم‌های مدرن مربوط به ترمز در سطح خوبی قرار دارد.

این خودرو در قلب خود مجهر به یک موتور ۲ لیتری ۴ سیلندر توربو است که می‌تواند ۲۲۴ اسب بخار و ۳۰۰ نیوتن متر گشتاور تولید کند. هرچند که اعداد و ارقام این موتور بسیار جذاب است اما به دلیل بدنه و اتاق سنگین این خودرو که ۳ ردیف صندلی دارد و وزن آن که در مجموع حدود ۱.۷ تن است شتاب آن حدود ۹.۵ ثاینه است که متوسط محسوب می‌شود. 
سواری این خودرو به لطف جعبه دنده‌ی ۶ سرعته‌ی خودکار آیسین، سیستم تعلیق چند اتصاله مستقل در عقب و این موضوع که چهار چرخ متحرک است بسیار خوب است. در واقع کیفیت سواری این خودرو جایی میان آلمانی‌ها و در سطحی بسیار بالاتر از چینی‌ها قرار می‌گیرد و در مجموع راضی کننده است.

بی اکس ۵ (BX5)

بی اکس ۵ در جایی از بازر قرار می‌گیرد که به نسبت برادر بزرگ ترش کمی خلوت تر است. این خودرو رقیب مستقیم محصولاتی همچون نیسان جوک و سانگ سانگ کوراندو است. مثل بی اکس ۷ این خودرو هم در آلمان طراحی و در چین تولید شده است که این موضوع را می‌توان از شباهت این محصول با آئودی کیو ۳ و پورشه ماکان و همچنین بایک اکس ۲۵ پی برد. بی اکس ۵ همان طور که از هویت چینی آلمانی‌اش پیداست در جایی میان چینی‌ها و آلمانی‌ها قرار می‌گیرد و در مجموع می‌توان گفت در سطح کره‌ای‌ها و ژاپنی‌هاست.

طراحی این خودرو کمی جسورانه تر از بی اکس ۷ است. به خصوص نمای جانبی این کراس اوور کامپکت بسیار هیجان انگیز تر از سایر نماهای آن طراحی شده است. در این نما برآمدگی گلگیرهای عقب و جلو حالتی اسپرت و متمایز به این خودرو بخشیده است. در سایر قسمت‌ها هم این خودرو ساده و جذاب است و به وضوح می‌توان الهام گرفتن طراحان این خودرو را از نسل پیشین ماکان و آئودی کیو ۳ را دید. در کل طراحی این خودرو از برادر بزرگ تر خود جسورانه تر، جذاب تر و اسپرت تر است که این رویکرد جای تحسین دارد چرا که معمولا برندهای خودروسازی بزرگ به خودروهای بزرگ تر و گران قیمت تر خود بیشتر اهمیت می‌دهند و خودروهای کوچک و ارزان آن‌ها صرفا یک نمونه‌ی ساده شده از خودروهای پرچمدار آن‌ها است.

بر خلاف بدنه ی بی اکس ۵ که شبیه به آئودی و پورشه است، اتاق آن شبیه به یک نمونه‌ی ساده و قدیمی ب ام و است که البته اصلا چیز بدی نیست. این موضوع بیش از هر قسمت دیگری در محل نصب صفحه نمایش سیستم سرگرمی و اطلاعاتی آن خود را نشان می‌دهد. کیفیت ساخت و مواد به کار رفته در ساخت این خودرو در سطح بسیار خوبی به نسبت رقبای چینی قرار دارد و نشان از یک خودرو پریمیوم دارد.
از نظر امکانات این خودرو کامل است. سانروف پانورامیک، سیستم سرگرمی و اطلاعاتی پیشرفته ۸ اینچی، اتوهلد، دوربین ۳۶۰ درجه و کروز کنترل تنها بخشی از امکانات این خودرو هستند.

بی اکس ۵ در قلب خود اشتراکات زیادی با بایک اکس ۵۵ دارد. این خودرو به یک پیشرانه‌ی جی دی آی توربو ۱.۸ لیتری و ۴ سیلندر مجهز است که می‌تواند ۱۹۰ اسب بخار نیرو و ۲۸۰ نیوتن متر گشتاور تولید کند. این ۱۹۰ اسب بخار قادرند تا این خودرو ۱.۶ تنی را ظرف کمتر از ۱۰ ثاینه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برساند.
سواری این خودرو به لطف جعبه دنده‌ی خودکار ۶ سرعته‌ی آیسین و سیستم چهار چرخ متحرک بسیار مطلوب است. این خودرو در رانندگی‌های روزمره در سطحی بسیار بالاتر به نسبت خودروهای چینی قرارا دارد.

کلام آخر

نمی‌توان کتمان کرد که بورگوارد یک خودروی آلمانی است. همچنین نمی‌توان پذیرفت که این برند چینی نیست. بورگوارد ترکیبی خوشایندی از هزینه‌های پایین تولید در چین و طراحی آلمانی است. شاید خودروهای این برند به خوبی محصولات آلمانی مانند ب ام و اکس ۵ و پورشه ماکان نباشند اما محصولات این برند می‌توانند با خودروهای ژاپنی (به جز لکسوس) و کره‌ای به راحتی رقابت کنند چرا که در سطحی بسیار بالاتر به نسبت چینی‌ها قرار می‌گیرند. البته ناگفته نماند که باید چند سال صبر کنیم و ببینیم که آیا در دراز مدت هم این خودروهای دروگه به همین خوبی باقی می‌مانند یا خیر.

یکی از وجوه تمایز این دو خودرو به نسبت سایر رقبای آن‌ها این موضع است که هر دوی آن‌ها مجهز به سیستم چهار چرخ متحرک هستند که این روزها خیلی کم در کراس اوورهای چینی پیدا می‌شود. نکته‌ی دیگری که در مورد خودروهای این برند صادق است این است که مهندسی پشت این محصولات بسیار دقیق تر و بهتر از چینی‌هاست به نوعی که در این خودرو به سختی می‌توان عدم هماهنگی بین اجزای خودرو پیدا کرد. این موضع در حالی است که عدم هماهنگی و اشتباهات مهندسی به وفور در خودروهای چینی یافت می‌شوند. به طور مثال بسیار پیش می‌آید که خودروهای چینی بی دلیل دور بگیرند و یا این که صداهای عجیب از بدنه و پیشرانه به گوش برسد و یا این جعبه دنده‌ای ضعیف با موتور قوی و یا برعکس در کنار هم قرار بگیرند. هر دو خودروی این برند در ایران به پیشرانه‌های قدرتمندی مجهز هستند که می‌توانند برای کره‌ای ها و ژاپنی‌ها دردسر ساز شود. البته باید بگوییم که پیشرانه‌های توربوی این دو خودرو کمی حساس هستند و در صورت استفاده از سوخت نامرغوب می‌توانند به راحتی دچار مشکل شوند و از گارانتی ۷ ساله‌ی شرکت کیان موتور وارنا خارج شوند. 

در مجموع این دو خودرو به خاطر وجود پیشرانه ی توربوی جی دی آی (پاشش مستقیم سوخت) و همچنین سیستم چهار چرخ متحرک از نظر فرآیند تعمیر بسیار پر هزینه و پیچیده خواهند بود و باید دید که آیا این دو خودرو در دراز مدت به سان ژاپنی‌ها و کره‌ها خوش ساخت هستند که به تعمیر نیاز پیدا نکنند و یا این که با هر فرآیند تعمیر مانند بعضی از مدل‌های ام جی مالک خود را از پای در می‌اورند.
در مجموع می‌توانیم بگوییم که خودروهای برند بورگوارد شروع خوبی داشته اند و سیاست‌های خوبی را هم پیش گرفته اند اما باد دید که این برند در سال‌های آتی می‌تواند نقاط ضعف خود را پوشش دهد و به سطح اول در دنیا برسد یا خیر.