در سال ۲۰۰۳ که پورشه کاین را به جهانیان معرفی کرد. کاین یک شاسی بلند سایز متوسط بود. تصورش را کنید که پورشه که صرفا خودروهای کوپه‌ی اسپرت می‌ساخت به ناگه یک خودروی قد بلند و بزرگ(نسبت به سایر خودروهای آن زمان پورشه مانند ۹۱۱) را راهی بازار کرده بود. کاین به عنوان اولین شاسی بلند پورشه یک موفقیت تمام عیار برای پورشه محسوب شد و به نوعی معیار برای دیگر خودروسازان تبدیل شد تا شاسی بلندهای خود را با آن مقایسه کنند. پورشه در سال ۲۰۱۰ پانامرا را به عنوان اولین سدان سایز بزرگ خود راهی بازار کرد. پانامرا هم درست مانند کاین یک موفقیت تمام عیار برای پورشه تبدیل شد. پورشه با کاین و پانامرا به کلاسی وارد شد که پیش از آن هیچ تجربه‌ای در آن‌ها نداشت ولی توانست به موفقیت برسد. گواه این مدعی فروش بالای این دو خودرو در طی سال‌های حضورشان در بازار و البته نظر بسیاری از تحلیلگران و منتقدان صنعت خودرو است که این دو خودرو را یکی از بهترین‌ها در کلاس خود می‌دانند. قطعا این موفقیت برای پورشه اتفاقی نبوده است چرا که پورشه بدون شک به پشتوانه‌ی مهندسی بی نقص و طراحی بی نظیر خود مطمئن است که می‌تواند به راحتی در هر کلاسی از خودرو ورود کند و به موفقیت دست یابد. فرمول پورشه ساده است، ساختن بهترین خودروی ممکن از هر نظر. تعداد کمپانی‌های خودرویی که به این طریق عمل می‌کنند بسیار معدود است چرا که اکثر کمپانی‌های خودروسازی در سراسر دنیا به دلایل مختلفی مانند کاهش هزینه‌ها و یا نداشتن دانش کافی خودروهایی را می‌سازند که پر از نقص و ایراد است. اما کمپانی‌هایی نظیر پورشه و یا آئودی به هیچ وجه نمی‌توانند به بهانه‌ی پایین نگه داشتن قیمت تمام شده و یا هر دلیل موجه و غیر موجه دیگری خودرویی را بسازند که بی نقص نباشد. کافی است نگاهی به مدل‌های مختلف این دو کمپانی یعنی آئودی و پورشه بیاندازید، می‌توان بدون اغراق به این نتیجه رسید که در هر کلاسی که این دو خودرو ساز حضور دارند، بهترین خودروی آن کلاس از خودرو را می‌سازند. پورشه ۹۱۱، آئودی آر۸، پورشه پانامرا، آئودی آر اس۷، پورشه کاین، آئودی کیو۸، پورشه ماکان، آئودی کیو۵ و بسیاری از خودروهای دیگر که همه و همه اگر بهترین خودروی کلاس خود نباشند قطعا یکی از بهترین‌ها هستند.

پورشه ماکان، کوچولوی دوست داشتنی

پورشه ماکان در کلاسی تولید می‌شود که خودروهای بسیار پر آوازه‌ای نظیر آئودی کیو۵، لندروور ولار(Velar)، جگوار اف-پیس(F-pace) و آلفارومئو استلویو(Stelvio) در آن قرار دارند. به جز آئودی کیو۵ که خودرویی مشابه با ماکان است هر کدام از این خودرو‌ها در یک موضوع خاص حداقل به زعم تولید کننده‌هایشان تخصص دارند. به طور مثال ولار در توانایی‌های آفرود و آلفارومئو استلویو در توانایی‌های فنی حداقل بر روی کاغذ بسیار درخشان هستند. شاید ماکان مانند استلویو یک بچه فراری نباشد و یا مثل ولار توسط لندرووری ساخته نشده باشد که در ساخت خودرو‌های آفرود تخصص دارد، اما توسط پورشه‌ای ساخته شده است که بی شک از بهترین مهندسان و طراحان صنعت خودروسازی بهره‌مند است.

پورشه به خوبی از انتظارات کلاسی که ماکان در آن تولید می‌شود یعنی کراس‌اور کامپکت آگاه است. به طور مثال کسی قرار نیست با ماکان خود به کشف مناطق ناشناخته‌ی آمازون برود و یا این قصد را ندارد که در یک مسابقه‌ی درگ شرکت کند. افرادی که کراس‌اور کامپکت خریداری می‌کنند معمولا خانواده‌های کوچکی هستند که از خودروی خود انتظار جادار بودن، توانایی‌های آفرود قابل قبول و عملکرد فنی قابل اتکا را انتظار دارند که ماکان به راحتی از پس همه‌ی این انتظارات بر‌می‌آید.
ماکان بر اساس پلتفرم آئودی کیو۵ نسل اول شکل گرفته است. بسیاری از قطعات مورد استفاده در ماکان با دیگر محصولات فولکس واگن به عنوان کمپانی مادر اشتراکاتی دارد. به عنوان نمونه در تیپ‌های مختلف ماکان از موتوری مشابه با گلف جی‌تی‌آي(یا آئودی تی‌تی) و یا آئودی اس۴ استفاده شده است. این موضوع به این معنی نیست که پورشه نقش کمرنگی در شکل گیری این خودرو داشته است چرا که حتی قطعاتی را که از دیگر خودرو‌ها به عاریت گرفته را به خوبی ارتقا داده است و بهبود بخشیده است. به طور کلی می‌توانیم ماکان را برادر کوچک کاین بخوانیم که به دلیل خصوصیات اسپرت‌تری که دارد کمی از برادر بزرگتر خود پر شورتر است.

طراحی

پیش از معرفی رسمی ماکان، این خودرو توسط پورشه با اسم کاجون(Cajun) شناخته می‌شده است. کاجون از ترکیب دو اسم کاین و جونیور(Junior) به معنی کوچک بوجود آمده است. پس خیلی جای تعجب نیست که این خودرو بیش از هر خودروی دیگری به برادر بزرگ‌تر خود یعنی پورشه کاین شبیه باشد. ماکان در مجموع ظاهر ساده، زیبا و متناسبی دارد و درست مانند دیگر پورشه‌ها بسیار جذاب است. برعکس بسیاری از کمپانی‌ها که سعی می‌کنند شاسی بلندهایشان صرفا یک کپی از دیگر محصولاتشان باشد، ماکان شخصیت خود را دارد، یک شخصیت اصیل و متفاوت با باقی پورشه‌ها. ماکان یک پورشه ی اصیل است و حتی اگر لوگوی پورشه ار از تمام بدنه‌ و اتاق آن حذف کنید باز هم به راحتی قابل تشخیص است که با یک پورشه طرف هستید.

طراحی خارجی

در نمای جلوی ماکان چهار ورودی هوای بزرگ قرار دارد. دو ورودی هوایی که در طرفین قرار دارند میزبان چراغ‌های مه شکن آن هستند. همان طور که از یک خودروی در این سطح انتظار می‌رود این مه شکن ها گرد نیستند. دو ورودی هوای دیگر در مرکز قرار دارند. ورودی هوای بالایی بزرگتر است و نقش ورودی هوای اصلی را به عهده دارد و دیگری در پایین آن قرار دارد. این ورودی‌های هوای با شبکه‌های ضخیمی پوشانده شده‌اند که حس قدرت را به جلوی این خودرو می‌دهند. چراغ‌های کشیده‌ی این خودرو به سان برادران بزرگتر خود یعنی پانامرا و کاین بر روی کاپوت این خودرو قرار دارند. این چراغ‌ها همانند ترند اخیر محصولات پورشه از گرافیک فوق العاده‌ای برخورداند و در همه حال هنگام روشن شدن نمای زیبایی را برای جلوی این خودرو به ارمغان می‌آورند. از نکات جالب کاپوت این خودرو این است که هنگامی که کاپوت خودرو را بالا می‌دهید متوجه می‌شوید دو سوراخ بسیار بزرگ که جای چراغ‌ها هستند بر روی آن‌ها وجود دارد.

در نمای جانبی ماکان بیش از هرچیز شاهد سادگی و اصالت هستیم. در این نما حجم‌های بسیار نرم وجود دارند که به خوبی حس سیال بودن و قدرت را به بیننده القا می‌کنند.

در نمای عقب خودرو چراغ‌ عقب کشیده و یکپارچه‌ی آن بیش از هرچیز خودنمایی می‌کند. پورشه تصمیم گرفته است تا ماکان را هم به چراغ‌هایی مشابه با پانامرا و کاین مجهز کند. در پایین قسمت عقب ماکان هم شاهد اگزوز‌های چهار تایی دوقلو هستیم که در دل دیفیوزر عقب آن قرار دارند.
ماکان در مجموع ظاهری بسیار شیک و اصیل دارد که ما را به یاد دو خودروی چهاردر دیگر پورشه یعنی پانامرا و کاین می‌اندازد. ماکان به راستی یک کاین کوچک است.

طراحی داخلی

اجزای اتاق کابن همانطور که از یک پورشه انتظار دارید از با کیفیت ترین مواد ساخته شده است. این اتاق بینهایت با کیفیت و زیباست و این حس را هم به خوبی انتقال می‌دهد که با یک خودروی با کیفیت طرف هستید. در این اتاق خبری از صفحه ی شیشه‌ای حساس به لمس مانند آن چه که در پانامرا و کاین شاهد آن بودیم نیست و به جای آن مانند نسل‌های قدیمی تر پورشه شاهد تعداد زیادی کلید هستیم. این که کلیدهای مکانیکی کاربردی تر هستند یا صفحه نمایش لمسی به راننده بستگی دارد اما چینش و کارایی کلیدهای پورشه‌ها همواره زبانزد بوده‌اند. در قسمت بالایی این کلیدها که بیشتر آن‌ها در کنسول مرکزی قرار دارند یک صفحه نمایش عریض قرار دارد و در بالای آن یک ساعت آنالوگ بسیار زیبا. با این که اتاق این پورشه از فرمان خوش دست آن گرفته تا کنسول مرکزی و در‌ها پر است از کلید‌های مختلف اما هیچ گونه بی نظمی و آشفتگی در آن وجود ندارد. تمامی ادوات این کابین در بهترین جای خود قرار دارند.

صندلی‌های جلوی این پورشه بینهایت راحت و جادار هستند اما صندلی‌های پشتی آن آن چنان که باید جادار نیستند و افراد قد بلند برای نشستن در آن‌ها قطعا به مشکل بر‌می خورند چرا که پای آن‌ها فضای کافی را در اختیار نخواهد داشت. از لحاظ صندوق بار هم ماکان مشکلی ندارد و حجم صندوق بار آن برای یک سفر آخر هفته کاملا مناسب به نظر می‌رسد. یکی از نکات قابل توجه و جذاب این کابین صفحه نمایش دایره‌ای شکل و کوچک پشت فرمان است. پشت فرمان ماکان سه دایره وجود دارد که دایره‌های مرکزی و چپ دور شمار‌های  آنالوگ معمول هستند که سرعت و دور موتور خودرو را نمایش می‌دهند. اما دایره‌ی سمت راست یک صفحه نمایش کوچک است که بنا به خواست راننده می‌تواند اطلاعات گوناگونی را نظیر وضعیت خودرو و ناوبری ماهواره‌ای را به نمایش بگذارد.
شاید کابین ماکان به اندازه‌ی پانامرا و کاین مدرن نباشد اما در مجموع اتاق ماکان بینهایت خوش ساخت و کاربردی است و از نظر ارگونومی نیز در سطح بسیاری بالایی قرار دارد.

قوای فنی

پورشه ماکان در نسخه‌های ماکان، ماکان اس(S)، ماکان جی‌تی‌اس (GTS)و ماکان توربو در اختیار خریداران قرار می‌گیرد. تمامی نسخه‌های ماکان مجهز به سیستم چهار چرخ متحرک به صورت پیش فرض هستند. در ارزان ترین نسخه ماکان به یک پیشرانه‌ی توربوی چهار سیلندر ۲ لیتری مجهز است که توانایی تولید ۲۴۲ اسب بخار را دارد. این پیشرانه ماکان ۱۹۰۰ کیلویی را ظرف ۶.۲ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رساند. پیشرانه‌ی ماکان اس و جی‌تی‌اس هم یک موتور  توربوی وی شکل ۶ سیلندر۳ لیتری است. در نسخه‌ی اس پیشرانه‌ی ماکان قادر به تولید ۳۴۹ اسب بخار است که می‌تواند ماکان را در ۵.۱ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت برساند. در هنگام نگارش این مقاله نسخه‌های قدرتمند ماکان ۲۰۱۹ یعنی جی‌تی‌اس و توربو هنوز به بازار عرضه نشده‌اند. ماکان ۲۰۱۸ در قوی‌ترین نسخه‌ی خود مجهز به یک موتور توربوی وی شکل ۳.۶ لیتری و ۶ سیلندر است که توانایی تولید ۴۴۰ اسب بخار را دارد. این موتور قدرتمند قادر است ماکان را تنها در ۴.۴ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت برساند. خبر بد برای خریداران اروپایی ماکان این است که ماکان در نسخه‌ی ۲۰۱۹ خود دیگر به یک پیشرانه‌ی گازوئیلی مجهز نخواهد بود. البته پیشرانه‌ی دو لیتری ماکان عملکردی بهتر از پیشرانه‌ی قدیمی گازوئیلی ماکان دارد. تمامی مدل‌های ماکان به جعبه‌ دنده‌ی ۷ سرعته دو کلاچه پی‌دی‌کی(PDK) پورشه هستند. این جعبه دنده عملکردی بسیار بسیار سریع و دقیق دارد که در هنگام شتابگیری این حس را به شما القا می‌کند که سوار بر یک خودروی اسپرت هستید. ماکان در گرانترین نسخه‌های خود مجهز به سیستم تعلیق بادی و تطبیق پذیر است که عملکرد دقیق و راحتی را در تمامی شرایط دارد. سیستم بادی تعلیق ماکان این قابلیت را به ماکان می‌دهد که بسته به شرایط مختلف رانندگی ارتفاع خودرو افزایش پیدا کند.

سواری ماکان در تمامی نسخه‌ها به قدری پویا و دقیق است که راننده و سرنشینان به هیچ وجه حس نخواهند کرد سوار بر یک خودروی شاسی بلند هستند. در واقع تا زمانی که به شما نگویند سوار بر یک خودروی شاسی بلند هستید متوجه این موضوع نخواهید شد. ماکان عملکرد بی نقصی را در تمامی شرایط رانندگی دارد و بدون شک هرگز راننده‌ی خود را نا امید نخواهد کرد. شاید عملکرد ماکان در شتابگیری و یا طی کردن یک دور پیست به خوبی استلویو نباشد اما اگر رانندگی در تمامی شرایط را در نظر بگیریم ماکان خودروی برتر رقابت خواهد بود. قیمت ماکان در نسخه‌های مختلف خود بین ۴۷ تا ۸۷هزار دلار است که آن را به خودرویی تبدیل می‌کند که می‌تواند با رقبای خود به راحتی رقابت کند.

کلام آخر

پورشه یک بار دیگر به همه ثابت کرد که می‌تواند با اولین تلاش خود در یک کلاس جدید خودرویی را بسازد که به معیار باقی خودروسازان در آن کلاس تبدیل شود. به طور مثال جگوار سعی دارد تا اف-پیس را خودرویی در حد و اندازه‌های ماکان نشان دهد که البته فقط سعی دارد! ماکان خودروییست که در بازار با رقبایی همچون لندرور ولار، آلفارومئو استلویو و جگوار اف-پیس طرف هست. البته این رقابت به هیچ وجه رقابتی سخت برای ماکان نیست چرا که از هر نظر از رقبای اصلی خود برتر است. چه از لحاظ ظاهری و چه از لحاظ فنی و کیفیت ساخت هیچ کدام از رقبای ماکان توان رقابت با ماکان را ندارند.