مردم ایران از دیرباز با مدل‌های مختلف پژو آشنایی داشته‌اند. از پژو ۵۰۴، خودروی رئیس جمهور دولت پیشین گرفته تا پژو ۲۰۷ (۲۰۶ پلاس) همگی در ایران خودروهای محبوبی بوده‌اند. در حال حاضر خودروهای پژو ۴۰۵، ۲۰۶، ۲۰۷، ۲۰۰۸، و ۵۰۸ توسط ایران خودرو در ایران عرضه می‌شود. البته با توجه به وضعیت اقتصادی کشور دو خودروی ۲۰۰۸ و ۵۰۸ وضعیت چندان خوبی را در بازار ندارند. به جز این خودروها، خودروهای سمند، سورن، دنا، ۲۰۶ اس دی، ۲۰۷ اس دی، و رانا نیز دیگر خودروهای ایران خودرو هستند که بر اساس پلتفرم ۴۰۵ و ۲۰۶ توسعه داده‌ شده‌‌اند. 

برعکس بسیاری از نقاط دنیا که برندهایی مانند اشکودا و یا داچیا به عنوان خودروهایی اقتصادی وجود دارند در ایران این نقش را پژو بازی می‌کند. البته ناگفته نماند که خودروهایی مانند لوگان، ساندرو و داستر (داچیا زیر مجموعه‌ی رومانیایی گروه خودروسازی رنو نیسان میتسوبیشی است. خودروهای برند داچیا در ایران با برند رنو به فروش می‌رسند.) از برند داچیا عرضه شده‌اند اما باز هم عرضه‌ی آن‌ها آن چنان گسترده نبوده است که بتواند جای محصولات پژو را بگیرد. پژو خودروساز بزرگی است، در این موضع شکی نیست و همچنین باید گفت که پژو گذشته‌ی بسیار درخشانی داشته است اما باید گفت که پژو و در کل گروه خودروسازی پی اس ای (این گروه شامل برندهای پژو، سیتروئن و دی اس می‌شود) دیگر مانند گذشته پر شکوه نیستند و کمتر خودروهایی می‌سازند که با محصولات روز دنیا قابل رقابت باشد. 
البته در میان خودروهای نه چنان جالب پژو گاهی خودروهای وجود دارد که نسبت به بقیه خودروهای این برند بهتر هستند. خودروهایی مانند ۳۰۰۸، ۲۰۸ و یا ۲۰۰۸ خودروهایی هستند که توانایی رقابت در عرصه‌ی جهانی را هم می‌توانند داشته باشند.
خوشبختانه پس از برداشته شدن تحریم‌ها ایران خودرو سراغ یکی از خودروهای خوب پژو، یعنی ۲۰۰۸ رفت و تصمیم گرفت که این خودرو را در خط تولید خود مونتاژ کند. البته اگر ایران خودرو سراغ خودروسازی مانند تویوتا و یا هوندا می‌رفت قضیه بسیار بهتر می‌بود اما همین که ایران خودرو یکی از بهترین‌های پژو را برای تولید انتخاب کرده است خبر بسیار خوبی محسوب می‌شود.

پژو ۲۰۰۸

۲۰۰۸ برای اولین بار در سال ۲۰۱۳ تولید شده است. این خودرو به نوعی جایگزین پژو ۲۰۷ اس دابلیو (نسخه‌ی کراس اوور ۲۰۷ که کمی ارتفاع بیشتری دارد و دور تا دور آن را فلاپ‌های پلاستیکی پوشانده‌ است.) محسوب می‌شود. پژو ۲۰۰۸ را به عنوان خودرویی جدید به تولید رساند چرا که قصد تولید کردن نسخه‌ی کراس اوور ۲۰۸ را نداشت و با توجه به بازار بسیار جذاب کراس اوور‌ها تصمیم گرفت تا خودرویی مستقل در کلاس کراس اوور ساب کامپکت به تولید برساند. 
هرچند که این خودرو در ظاهر کاملا جدید به نظر می‌رسد اما پلتفرم آن پی اس ای پی اف ۱ است. این پلتفرم که از سال ۱۹۹۸ توسط گروه خودروسازی پی اس ای مورد استفاده قرار گرفته است بر روی خودروهای زیادی در این کلاس مانند پژو ۲۰۶، ۲۰۷، ۲۰۸، ۳۰۱، سیتروئن سی ۲، سی ۳، سی ۳ نسل دوم، سی ۳ نسل سوم، سی ۳ پیکاسو، سی ۳ ایر کراس، سی الیزه، سی ۴ کاکتوس، دی اس ۳ و اپل واکسهال کراس لند اکس مورد استفاده قرار گرفته است. با این که این پلتفرم در طول این دو دهه بارها تغییر کرده است اما باید بپذیریم که حداقل از جهت استفاده از پلتفرم‌های قدیمی پی اس ای و ایران خودرو اشتراکات زیادی دارند. این خودرو به جز فرانسه و ایران در برزیل، چین و مالزی هم تولید می‌شود.
۲۰۰۸ در سال ۲۰۱۶ مورد یک فیس لیفت قرار گرفت که باعث شد جذابیت‌های ظاهری آن کمی بیشتر از گذشته شود. خودروی فیس لیفت شده در نمایشگاه خودروی ژنو ۲۰۱۶ به نمایش درآمده است.

رده‌ی کراس اوور ساب کامپکت یکی از شلوغ‌ترین رده‌های بازار در دنیا است. مهم ترین خودروهای این کلاس در کلاس قیمتی ۲۰۰۸، هیوندای کونا، کیا سول و نیرو، مزدا سی اکس ۳، هوندا اچ آر وی، تویوتا سی اچ آر، سوبارو کراس ترک، نیسان کیکس و روگ اسپرت، شورولت ترکس، میتسوبیشی اوتلندر اسپرت، جیپ رنگید، فورد اکو اسپرت، فیات ۵۰۰ اکس، اشکودا یتی، و مینی کانتریمن هستند. به جز این رقیب‌های جهانی رقبای دیگری مانند نیسان جوک، رنو کپچر و سانگ یانگ تیوولی هم در ایران رقیب ۲۰۰۸ هستند.

اگر نگاهی به لیست بلند بالای رقیبان جهانی ۲۰۰۸ بیاندازید متوجه می‌شوید که به جز تویوتا سی اچ آر و تعداد انشگت شماری کیا سول هیچ کدام از رقیبان سطح بالای این خودرو در بازار ایران حضور جدی ندارند. البته نباید تویوتا سی اچ آر را در ایران رقیب ۲۰۰۸ بدانیم چرا که با توجه به وارداتی بودن سی اچ آر قیمت تمام شده‌ی آن برای خریدار بالاتر از ۲۰۰۸ درمی‌آید. در واقع در بازار ایران خودروهایی مانند جک اس ۳، هایما اس ۵، چری تیگو ۵، بیسو ۳، ام وی ام اکس ۲۲ و سایر خودروهای چینی این رده را باید رقیب اصلی ۲۰۰۸ بدانیم. در مقابل این رقیبان هم با توجه به این که ۲۰۰۸ یک خودروی اروپایی درجه ۳ (اگر مرسدس بنز، ب ام و، آئودی و پورشه را درجه ۱ بدانیم و فولکس واگن، جگوار و ولوو را درجه ۲، خودروسازانی مانند پژو و سیتروئن درجه ۳ محسوب می‌شوند) است و رقیبان چینی آن صرفا به دلیل چینی بودن اعتماد زیادی به آن‌ها نمی‌شود، به این نتیجه می‌رسیم که ۲۰۰۸ در بازار ایران تقریبا بی رقیب است و اگر ایران خودرو بتواند این خودرو را در تیراژ بالا به تولید برساند می‌تواند به یک موفقیت بزرگ اقتصادی دست یابد. در مورد سه رقیب دیگر این خودرو هم باید بگوییم که برند پژو به نسبت سانگ یانگ بسیار معتبر تر است(البته بیشتر در ذهن خریدار ایرانی) و همچنین این خودرو به نسبت کپچر یک سر و گردن بالاتر است. در مورد نیسان جوک هم باید بگوییم که ۲۰۰۸ از این خودرو بسیار ارزان تر است.
پژو ۲۰۰۸ مثل بسیاری از خودروهای دیگر پس از بارها تاخیر در ورود به بازار و بارها افزایش قیمت هم اکنون با قیمتی بسیار بالا در اختیار علاقمندان قرار می‌گیرد.

طراحی

طراحی ۲۰۰۸ در مقابل رقبای خود در دنیا با اغماض می‌تواند نمره‌ی قبولی را بگیرد. با وجود این که طراحی این خودرو به نسبت سایر خودروهای برند پژو مدرن تر است اما باز هم می‌توان رگه‌هایی از طراحی ضعیف پژو را دید. با وجود سنت شکنی‌های فراوان، کماکان می‌توان آثار پلتفرم دوران کهن این خودرو را در آن مشاهده کرد. اتاق این خودرو هم با وجود ظاهر مدرن و عجیب خود آن چنان که پژو ادعا می‌کند انقلابی نیست و از برخی از مشکلات عجیب رنج می‌برد.
اما اگر بخواهیم طراحی این خودرو را در بازار ایران مورد بحث قرار دهیم باید بگوییم که این خودرو به نسبت محصولات قدیمی داخلی و اکثر خودروهای چینی یک شاهکار محسوب می‌شود و می‌توان گفت که جذاب است.
ما در ادامه سعی می‌کنیم که پژو ۲۰۰۸ را با معیارهای جهانی بسنجیم چرا که این خودرو هم اکنون در بسیاری از کشورهای دنیا با همین ظاهر عرضه می‌شود و تنها مقصد آن ایران نیست.

طراحی خارجی

نمای جلویی این خودرو به نسبت حجم کل بدنه‌ی آن کمی کوچک به نظر می‌رسد. در این قسمت ورودی هوای اصلی این خودرو که قسمت اعظمی از آن هم از پشت بسته است و کاری انجام نمی‌دهد، قرار دارد که با شبکه‌ای به نسبت جذاب آرایش داده شده است. در دو سمت این ورودی هوا چرا‌غ‌های اصلی خودرو قرار دارند که به کمک یک زائده در قسمت میانی از سادگی مطلق نجات پیدا کرده‌اند. در قسمت پایین این نما و در دو طرف مه شکن‌های دایره‌ای شکل این خودرو قرار دارند که با دو نوار کرومی احاطه شده‌اند.

نمای جانبی این خودور بی شک ضعیف ترین قسمت طراحی آن است. در این نما ابعاد و نسبت‌های خودرو آن چنان که باید نتوانسته‌اند ظاهری خوشایند را ایجاد کنند و خودرو کمی شبیه به جک اس ۳ شده است. این عدم جذابیت در این نما را شاید بتوان به پلتفرم به شدت قدیمی این خودرو نسبت داد. نکته‌ی دیگری که به این نما آسیب می‌زند فلاپ‌های پلاستیکی سیاه دور گلگیر‌ها هستند که باعث شده‌اند رینگ‌های خودرو کوچک به نظر بیایند. به نظر می‌رسد هدف پژو از گذاشتن این فلاپ‌ها القای این حس بوده است که ۲۰۰۸ یک کراس اوور است اما با این کار صرفا به ظاهر خودرو آسیب زده است. از این نکات که بگذریم به زبانه‌هایی از چراغ عقب خودرو می‌رسیم که تا نمای جانبی کشیده‌ شده‌اند و کمی به جذاب شدن این قسمت کمک کرده‌اند.

نمای عقبی این خودرو ساده وشیک است. در این نما اولین چیزی که جلب توجه می‌کند چراغ‌های خوش گرافیک این خودرو هستند که با اندازه‌ی مناسب خود زینت بخش این قسمت خودرو شده‌اند. این نما بی شک جذاب ترین قسمت این خودرو است.

طراحی داخلی

اتاق‌های جدید پژو ظاهری مدرن و عجیب دارند. با وجود این که این اتاق‌ها در ظاهر جذاب به نظر می‌رسند اما در عمل آن چنان که باید در سطح اول اتاق‌های اروپایی نیستند. این اتاق درست مانند خود خودروساز، پژو، یک اتاق درجه ۳ اروپایی محسوب می‌شود.
اتاق ۲۰۰۸ به نسبت با کیفیت و جذاب است. ادوات مختلف این اتاق تقریبا به خوبی سر جای خود قرار گرفته اند. مانیتور پشت فرمان و دور شمار‌های این خودرو دقیقا پشت فرمان نیستند و ممکن است برخی از رانندگان در دیدن آن دچار مشکل شوند. 
این اتاق برای تمام سرنشینان فضای کافی دارد. صندلی‌های این خودرو راحت هستند و اگر قرار باشد چهار نفر سوار این خودرو شوند هیچ مشکلی وجود نخواهد داشت. صندوق بار این خودرو در کلاس خود جادار به نظر می‌رسد.

این اتاق به نسبت خودروهای چینی آن چنان پر آپشن نیست با این وجود به دلیل چینش و کیفیت ساخت بسیار بهتر به چینی‌های رایج می‌توانیم به نسبت اتاق خودروهای داخلی به راحتی نمره‌ی قبولی را به آن بدهیم. ۲۰۰۸ دارای امکاناتی همچون سیستم تهویه مطبوع خودکار دو ناحیه‌ای، کروز کنترل، ای اس پی، گریپ کنترل (سیستم کنترل پایداری پژو) و صفحه نمایش لمسی بزرگ برای سیستم سرگرمی و اطلاعاتی است اما بعضی از آپشن‌های روز اکثر خودروهای بازار مانند سانروف را ندارد. البته نسخه‌های دیگر این خودرو در سایر کشورها آپشن‌های بیساری نظیر سانروف پانوراما دارند.

قوای فنی

پیشرانه‌ی ۱.۲ لیتری توربوی پژو یکی از بهینه ترین پیشرانه‌ها در کلاس خود است که بر روی بسیاری از خودروهای این کمپانی قرار دارد. خوشبختانه و یا متاسفانه این پیشرانه بر روی ۲۰۰۸ نسخه‌ی ایکاپ وجود ندارد و به جای آن یک پیشرانه‌ی حجیم تر و قوی تر ۱.۶ لیتری بر روی ۲۰۰۸ وطنی قرار دارد. 
خوشبختانه از این جهت که مردم ما هنوز هم پیشرانه‌های حجیم تر را ترجیح می‌دهند و این که پیشرانه‌ی ۱.۶ لیتری پژو قوی تر است و متاسفانه هم از این جهت که پیشرانه‌ی ۱.۶ لیتری به اندازه‌ی پیشرانه‌ی ۱.۲ لیتری بهینه و کم مصرف نیست.
این پیشرانه‌ی توربو ۱.۶ لیتری قادر است تا ۱۶۳ اسب بخار نیرو و ۲۴۰ نیوتن متر گشتاور تولید کند که به نسبت رقبای داخلی این خودرو به جز نیسان جوک توربو خوب است. این پیشرانه به جز پژو ۲۰۰۸ بر روی اکثر خودروهای پژو سیتروئن داخلی مانند دی اس ۳، دی اس ۵، دی اس ۷ و پژو ۵۰۸ قرار دارد.

جعبه دنده‌ی این خودرو یک نسخه‌ی ۶ سرعته‌ی خودکار است که پی اس ای آن را با همکاری آیسین توسعه داده است و از هماهنگی خوبی با موتور برخوردار است.
پیشرانه‌ی ۱۶۳ اسبی ۲۰۰۸ به کمک جعبه دنده‌ی ۶ سرعته‌ی نیمه ژاپنی و با استفاده از محور جلو قادر است تا این خودروی ۱۲۸۰ کیلوگرمی را ظرف ۸.۲ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برساند. مصرف سوخت این خودروی دیفرانسیل جلو به صورت ترکیبی۶.۷ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است.
سواری ۲۰۰۸ نرم و آرام است و تنها ایرادی که می‌توان از آن گرفت اندک صدای هوایی است که در سرعت‌های بالا توسط باد در پنجره‌های آن تولید می‌شود.

کلام آخر

پژو ۲۰۰۸ نسخه‌ی کوچکی از پرچمدار خوش ساخت پژو ۳۰۰۸ است. این خودرو جز معدود خودروهای پژو است که در ساخت آن دقت کافی شده است و ایراد کمی دارد. هرچند که این خودرو به نسبت رقبای اصلی کلاس خود مانند هیوندای کنا و کیا سول کمی ضعیف تر است اما در بازار داخلی یکی از بهترین‌ها در کلاس خود است و در مجموع می‌توان گفت که خودروی خوبی است.