در دنیا، خودروهای بسیار معدودی با هدف ارائه‌ی بالاترین لذت رانندگی ساخته می‌شوند. دلایل متعددی برای این موضوع وجود دارد اما می‌توان اصلی ترین دلیل این اتفاق ناگوار را مسائل اقتصادی دانست چرا که ساخت خودرویی بسیار عالی زمان و هزینه‌ی زیادی را طلب می‌کند و خودروسازهایی مانند رنو و یا پژو هیچ کدام را در اختیار ندارند.
با تمام این اوصاف هنوز هم خودروسازانی مانند مزدا و یا ب ام هستند که ساخت خودروهای جذاب برای راننده را کنار نگذاشته باشند. یکی از جدیدترین این خودروها آلپین ای ۱۱۰ است که پس از سال‌ها دوباره پا به خیابان‌ها گذاشته است.

آلپاین

آلپاین یک خودروساز بسیار کوچک است که یکی از زیر مجموعه‌های رنو محسوب می‌شود. این خودروساز کوچک در سال ۱۹۵۵ تاسیس شده است و از سال ۱۹۷۳ تحت اختیار رنو قرار دارد. این خودروساز بیشتر در ساخت و یا ارتقای خودروها برای شرکت در مسابقات اتوموبیل رانی فعالیت داشته است و در طول تاریخ ۶۳ ساله‌ی خود خودروهای معدود اما خاطره انگیزی ساخته است. یکی از به یاد ماندنی ترین خودروهای آلپین خودروی ای ۱۱۰ است که بین سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۷۷ تولید شده است. این خودرو در مسابقات رالی جهانی شرکت کرده است و افتخارات زیادی هم کسب کرده است. 

آلپاین ای ۱۱۰

آلپاین E110 محصول سال ۲۰۱۷ است و هدف آن زنده کردن یاد و خاطره‌ی خودروی جذاب ۱۹۶۰ است. این خودرو از نظر ظاهری شباهت زیادی به جد خود دارد. البته شباهت‌های زیادی بین این خودرو و ای ۱۱۰ سال ۱۹۶۰ وجود دارد. ای ۱۱۰ جدید همانند مدل قدیمی خودرو یک خودروی سبک وزن و اسپرت است و که با هدف ارائه‌ي بیشترین لذت رانندگی طراحی شده است.
آلپاین ای ۱۱۰ را نباید به هیچ وجه یک رنو مگان تغییر یافته بدانیم چرا که طراحان و مهندسیان آلپاین تمام قسمت‌های آن را برای اولین بار مخصوص همین خودرو طراحی کرده‌اند. شاسی و بدنه‌ی این خودرو به منظور کاهش وزن تماما از آلومینیوم ساخته شده‌اند. به جز استفاده از آلومینیوم قسمت های مختلف این خودرو نظیر صندلی‌ها و سیستم صوتی هم با ظرافت خاصی طراحی شده‌اند تا وزن آن بی دلیل افزایش پیدا نکند.

از نظر طراحی به وضوح می‌توان آثار آلپین ای ۱۰۰ سال ۱۹۶۰ را در این خودرو دید. در واقع خودروی جدید نسخه‌ی مدرن همان خودروی افسانه‌ای است. باید بگوییم با وجود تفاوت‌های بنیادین این خودرو با سایر خودروهای امروزی طراحی این خودرو آن چنان که باید جذاب نیست. این خودرو ظاهری بینهایت خاص دارد و به راحتی می‌تواند نظر بینندگان را به خودش جلب کند اما ارتباط برقرار کردن با ظاهر آن شاید کمی طول بکشد. در کل باید بگوییم که این خودرو می‌تواند از نظر طراحی در دسته‌ی خودروهای خاص جای بگیرد چرا که شبیه به هیچ خودروی دیگری در خیابان‌ها نیست.

در عقب این خودرو یک پیشرانه‌ی ۱.۸ لیتری ۴ سیلندر توربو قرار دارد. این پیشرانه‌ی ۲۴۹ اسبی در قسمت میانی این خودرو قرار دارد. این موتور رنو به کمک ۲۴۹ اسب بخار نیرو و ۳۲۰ نیوتن گشتاورش قادر است بدنه ۱.۱ تنی  اینخودرو را ظرف ۴.۵ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برساند. نیروی پیشرانه‌ی این خودرو به کمک یک جعبه دنده‌ی خودکار دو کلاچه ساخت گترگ به محور عقب انتقال پیدا می‌کند. 
البته این پایان کار برای این خودرو دوست داشتنی نیست چرا که نسخه‌ی قوی تر این خودرو که ای ۱۱۰ اس نام دارد قادر است تا ۲۸۸ اسب بخار نیرو تولید کند. این نسخه به جز پیشرانه تفاوت‌های جزئی دیگری نیز با نسخه‌ی عادی خود دارد. تفاوت‌های نظیر سقف فیبر کربنی، رنگ‌های خاص، و یا تودوزی تیره که باعث می‌شوند این خودرو کمی جذاب تر شود.
سواری این خودرو به لطف دیفرانسیل الکترونیکی، سیستم تعلیق عالی و نیز هماهنگی مثال زدنی اجزای مختلف آن با یکدیگر فوق العاده است. سواری این خودرو به قدری خوب است که می‌تواند سواری پورشه کایمن و یا آئودی تی تی را به چالش بکشد.

ذکر این نکته ضروری است که ویژگی‌های جذاب این خودروی سبک وزن هزینه‌ی زیادی بر روی دست خریدار خود خواهند گذاشت. نسخه‌ی ساده‌ی این خودرو قیمتی برابر با پورشه کایمنِ پر قدرت تر و قیمتی بیش از آئودی تی تی دارد. قیمت نسخه‌ی اس این خودرو ۵۵ هزار یورو است که آن به خودرویی گران تر از آئودی تی تی آر اس عالی تبدیل می‌کند. باید بگوییم که قیمت این خودروی خاص پاشنه‌ی آشیل آن است و شاید بسیاری از خریداران را به سمت آئودی و یا پورشه متمایل کند.
در مجموع باید بگوییم که با وجود جذابیت‌های فنی نمی‌توانیم آلپاین ای ۱۱۰ جدید را خودرویی تمام عیار بدانیم چرا که در وحله‌ی اول این خودرو از رقبای آلمانی بی نظیر خود، پورشه کایمن و آئودی تی تی، به هیچ وجه ارزان تر نیست. با این وجود ای ۱۱۰ پیشرانه‌ی ضعیف تری به نسبت دو رقیب خود دارد و همچنین از نظر ظاهری هم آن چنان که باید چشم نواز نیست. خیلی بعید به نظر می‌رسد که این خودرو بتواند در این رقبات پیروز میدان باشد.