خودروهای پر قدرت زیادی در آمریکا تولید می‌شوند. فورد موستانگ شلبی، شورولت کامارو و دوج چلنجر همگی خودروهایی هستند که قادرند در برخی از نسخه‌‌های خود بیش از ۷۰۰ اسب بخار نیرو تولید کنند. این ۷۰۰ اسب بخار قدرت و بیشتر بر روی کاغذ باعث می‌شود تا این آمریکایی‌ها از اکثر خودروهای اسپرت اروپایی هم قوی تر به نظر آیند. به طور کلی می‌توان گفت این خودروها از لحاظ آمار و ارقام بسیار جذاب به نظر می‌رسند. موتورهای ۵ و یا ۶ لیتری وی شکل ۸ سیلندر و استفاده از سوپر شارژر و یا توربو شارژر همه و همه گواه این ادعا هستند. اما آیا همین اعداد و ارقام هستند که عملکرد یک خودرو را تعیین می‌کنند؟ در جواب باید بگوییم که به هیچ وجه! به عوان مثال پیشرانه‌ی بنزینی ابر خودروی مرسدس-آ ام گ ۱ (Mercedes-AMG ONE) صرفا یک پیشرانه‌ی وی شکل ۶ سیلندر است که ۱.۶ لیتر حجم دارد اما با وجود سیلندرهای کمتر و حجم موتور بسیار کمتر قادر است تا ۶۲۸ اسب بخار نیرو تولید کند. البته اسب بخار بیشتر هم همواره به معنای بهتر بودن نیست. به عنوان یک نمونه پورشه‌ی ۹۹۱ کاررا اس با داشتن صرفا ۴۴۳ اسب بخار قدرت قادر است تا در زمان کمتری به نسبت چلنجر هلکت ۷۱۷ اسب بخاری به سرعت ۶۰ مایل در ساعت برسد. اگر بخواهیم عملکرد خودروها در یک دور پیست را هم مد نظر قرار دهیم خودروهایی آمریکایی هیچ حرفی برای گفتن نخواهند داشت چرا که بر سر پیچ‌ها به سختی می‌توانند بدون دریفت کشیدن از پیچ بگذرند. هدف این بحث زیر سوال بردن ارزش خودروهای دوست داشتنی آمریکایی نیست چرا که این خودروها با قیمتی بسیار پایین نسبت به اروپایی‌ها قادرند تا تجربه‌ی کاملا متفاوت و دلچسب را در اختیار رانندگان خود بگذارند. ولی با وجود جذابیت این خودروهای عضلانی و خشن آمریکایی به هیچ وجه نمی‌توان آن‌ها را یک خودروی اسپرت واقعی دانست. 


باید بگوییم که آمریکایی‌ها به جز خودروهای نام برده شده یک خودروی پر قدرت دیگر هم تولید می‌کنند که از بسیاری جهات با خودروهایی نظیر موستانگ متفاوت است، شورولت کوروت. شورولت از سال ۱۹۵۳ مشغول تولید کردن کوروت بوده است. این خودروی اسپرت که در آستانه‌ی نسل هشتم خود قرار دارد همواره یک سر و گردن نسبت به باقی خودروهای اسپرت آمریکایی (البته به جز فورد جی تی) بالاتر بوده است. همان طور که از نام این خودرو بر‌می‌آيد (کوروت نام یک کشتی نظامی با قابلیت مانور بالا بوده است.) این خودرو سرعت، شتاب و عملکرد بالا را یک جا در اختیار راننده قرار می‌دهد و صرفا یک خودروی مخصوص درگ نیست. می‌توان کوروت را به خاطر مهندسی به نسبت بهتر، بدنه‌ی سبک تر و در کل عملکرد بهترش سر پیچ‌ها یک خودروی اسپرت واقعی نامید. البته این عملکرد بهتر به این معنی نیست که برای خرید این خودرو مجبور خواهید بود تا مبلغ بسیار سنگینی بپردازید چرا که کوروت هم به تبعیت باقی آمریکایی‌ها یک خودوری به نسبت اقتصادی محسوب می‌شود.

شورولت کوروت نسل هفتم، اولین اسپرت واقعی آمریکایی‌ها

شاید کوروت بهترین تلاش آمریکایی‌ها برای به زیر کشیدن خودوروهایی همچون پورشه کیمن بوده باشد اما این خودرو حداقل در نسل‌های گذشته‌ی خود هرگز نتوانسته بود خودوروی هم قیمت اروپایی خود را به چالش بکشد. دلیل این اتفاق هم چندان پیچیده نبود، در وحله‌ی اول باید بگوییم که کوروت هیچ وقت چیزی بیشتر از یک پیشرانه‌ی به نسبت خوب نبوده است و به طور معمول هیچ گاه یک پیشرانه‌ی خوب به تنهایی و بدون کمک یک شاسی خوب، سیستم فرمان پذیری عالی، سیستم تعلیق پیشرفته و البته بدنه‌ی سبک وزن نمی‌تواند مهندسی ژرمن‌ها را حتی در ساده‌ترین خودروهای اسپرتشان هم به چالش بکشد. در وحله‌ی دوم به طراحی کوروت‌ها می‌رسیم، شاید کوروت در برخی از نسل‌های خود مانند نسل اول، دوم و یا سوم خودروی جذابی بوده باشد اما در سال‌های پس از این خودروها شورولت هرگز نتوانسته بود تا خودرویی به معنای کلمه جذاب طراحی کند. این عدم جذابیت کوروت در حالی اتفاق می‌افتاده است که اروپایی‌ها روز به روز بر جذابیت محصولاتشان اضافه می‌کردند. با این حساب باید بگوییم که کوروت حداقل برای خریداران در کشوری به جز آمریکا هیچ جذابیتی نداشته است و شاید فورش خوب این خودرو در کشور مادری را هم بتوانیم صرفا به پای وفاداری آمریکایی‌ها بگذاریم. یکی از القاب نسل‌های گذشته‌ی این خودرو اسباب بازی پیرمرد‌ها  است چرا که حدود ۴۶ درصد خریداران این خودرو را افراد مسن تشکیل داده بودند (این درصد برای آئودی آر ۸ و پورشه ۹۱۱ به تریتیب برابر است با ۲۲ و۳۰).


اما اوضاع برای کوروت همواره به این شکل باقی نماند چرا که نسل هفتم این خودرو را شاید بتوانیم جبران تمام ناکامی‌های دهه‌ی های گذشته بدانیم. کوروت جدید دچار یک بازطراحی در همه‌ی سطوح شده است. این خودرو دیگر قرار نیست صرفا به مذاق افراد مسن خوش بیاید چرا که حالا بسیار جذاب و هیجان انگیز طراحی شده است. همچنین دیگر این خودرو از فقدان یک سیستم تعلیق خوب و یا یک بدنه‌ی سبک رنج نمی‌برد چرا که در ساخت سیستم تعلیق آن از فیبر کربن و در ساخت صندلی‌های آن از منیزیم استفاده شده است. خودروی جدید با تمام تغییرات خود توانسته‌ است تا نام شورولت کوروت را دوباره زنده کند و به جهانیان نشان دهد که هنوز هم آمریکایی‌ها می‌توانند خودرهای اسپرت جذابی بسازند که بتواند یک دور پیست را در زمانی کوتاه طی کند.
این خودرو که در ابتدا قرار بود در سال ۲۰۱۱ عرضه شود با سه سال تاخیر در سال ۲۰۱۴ معرفی شد. هم اکنون هم که در ابتدای سال ۲۰۱۹ میلادی هستیم نسل هشتم این خودرو که به نظر می‌رسد یک مدل موتور وسط باشد در حال گذارندن آزمایش‌های نهایی است. البته برای نسل هفتم این خودرو هم در ابتدا گزینه‌های موتور وسط و یا موتور عقب روی میز بودند اما در نهایت به خاطر کاهش هزینه‌های تولید استینگری نسل هفتم مثل همیشه موتور جلو و دیفرانسیل عقب تولید شد.

طراحی

طراحان و مهندسان شورولت برای پاک کردن خاطرات نه چندان شیرین گذشته بدنه‌ی کوروت جدید را مورد یک بازطراحی کاملا اساسی قرار دادند که به لطف این باز طراحی خودروی جدید به هیچ وجه خسته کننده و بی روح نیست بلکه بسیار خشن، جذاب و مدرن هم به نظر می‌رسد. طراحی این خودرو در سانتی متر به سانتی متر بدنه‌ی آن تغییر کرده است و می‌توانیم بگوییم که نسل هفتم این خودرو تنهای شباهت‌های دوری با نسل ششم آن دارد. البته طراحی نسل گذشته‌ی کوروت به حدی بد بوده است که این میزان از تغییر در یک نسل یک اتفاق کاملا مثبت تلقی گردد.

طراحی خارجی

در نمای جلویی این خودرو چیزی که بیش از همه جلب توجه می‌کند حالت پیکانی شکل و دندانه‌ دار قسمت جلویی این خودرو است که حالتی تهاجمی را به آن بخشیده است. بر روی کاپوت پر انحنای این خودرو چهار المان بسیار جذاب وجود دارند، لوگوی کوروت، خروجی‌ هوای مرکزی و البته چراغ‌های اصلی این خودرو که با طرح خنجر گونه‌ی خود حالا بیش از همیشه جذاب به نظر می‌رسند.

در نمای جانبی این خودرو سه منفذ برای هوا وجود دارند که باعث شده‌اند این قسمت حالتی مسابقه‌ای داشته باشد. یکی از نکات بسیار جالب این قسمت فرورفتگی رکاب این خودرو در قسمت میانی آن است. این فرورفتگی دقیقا در جایی قرار دارد که راننده به هنگام سوار و یا پیاده شدن ممکن است پای خود را بر روی آن بگذارد. 

چراغ‌های عقبی این کوروت دیگر مثل نسل‌های گذشته گرد نیستند. با این که این چراغ‌ها دیگر به شکل سنتی خود طراحی نشده‌اند و حالا شکل مربعی به خود گرفته اند اما کماکان دوتایی هستند. در قسمت بالایی این چراغ‌ها باله‌ی عقب جذاب این خودرو قرار گرفته است. اما شاید جذاب ترین قسمت این نما در پایین و مرکز آن قرار گرفته باشد، یعنی جایی که اگزوز‌های چهارگانه و بسیار بزرگ این خودرو قرار گرفته اند. 
طراحی مدل زد آر ۱ (ZR1) که قدرتمند ترین نسخه‌ی کوروت محسوب می‌شود کمی متفاوت است. در این خودرو همه چیز کمی حجیم و خشن شده است. به طور مثال در قسمت میانی کاپوت این خودرو یک سوراخ بسیار بزرگ وجود دارد که محل قرار گرفتن سوپرشارژر این خودرو است. در واقع این سوپرشارژر به قدری بزرگ بوده است که زیر کاپوت این خودرو جای نمی‌شده است. این طراحی ما را به یاد برخی خودروهای تیونینگ شده‌ی آمریکایی  می‌اندازد که قسمتی از موتور آن‌ها در بیرون از کاپوت قرار داشت. شاید این طراحی جذاب به نظر برسد اما ممنوعیت فروش در اروپا را برای این مدل بوجود آورده است. از دیگر نکات جالب طراحی این مدل باله‌ی عقبی بسیار بسیار بزرگ آن و همچنین طرح بیرنگ چراغ‌های عقب آن است.
در مجموع طراحی این خودرو به نسبت خودروهای آمریکایی و حتی خود کوروت بسیار پیشرفته، هیجان انگیر و جذاب است.

طراحی داخلی

همان طور که از یک خودروی اسپرت به نسبت اقتصادی انتظار می‌رود طراحی داخلی این خودرو صرفا قابل قبول است و شما را شگفت زده نمی‌کند. سیستم سرگرمی و اطلاعاتی این خودرو مانند بسیاری از خودروهای اسپرت اطلاعات بیشماری را نظیر شدت شتاب جانبی، بیشترین شتاب و بیشترین سرعت را در اختیار راننده قرار می‌دهد. 

قوای فنی

ساده‌ترین نسخه‌ی کوروت که گرند اسپرت نام دارد به موتور معروف ال تی ۱ (LT1) مجهز است. این پیشرانه‌ی وی شکل ۸ سیلندر ۶.۲ لیتری قادر است تا ۴۵۵ اسب بخار نیرو و ۴۵۵ پوند فیت گشتاور تولید کند. این پیشرانه قادر است تا کوروت ۱.۵ تنی را ظرف ۳.۶ ثاینه به سرعت ۶۰ مایل بر ساعت برساند. 
پس از مدل گرند اسپرت مدل محبوب زد ۰۶ (Z06) قرار دارد که یک سوپرشارژر به پیشرانه‌ی آن اضافه شده است. به لطف همین سوپرشارژر خروجی پیشرانه‌ی این خودرو به ۶۵۰ اسب بخار نیرو و ۶۵۰ پوند فیت گشتاور افزایش یافته است. به لطف این پیشرانه‌ی قدرتمند این خودرو قادر است تا ظرف تنها ۲.۹۵ ثاینه سرعتش را به ۶۰ مایل بر ساعت برساند.
اگر فکر می‌کنید که شورولت به همین ۶۵۰ اسب بخار قناعت کرده است باید بگوییم که سخت در اشتباه هستید چرا که شورولت تصمیم گرفت تا در نسل هفتم این خودرو بار دیگر نسخه‌ی افسانه‌ای زد آر ۱ را تولید کند. پیشرانه‌ی افسار گسیخته‌ی سوپرشارژر دار ۶.۲ لیتری و ۸ سیلندر این مدل قادر است تا با ارتقا‌های صورت گرفته رقم باور نکردنی ۷۵۵ اسب بخار نیرو و ۷۱۵ پوند فیت گشتاور تولید کند. این نسخه از کوروت به لطف پیشرانه‌ی قدرتمند و همچنین کاهش وزنی که داشته است می‌تواند ظرف ۲.۸۵ ثانیه سرعت خود را به ۶۰ مایل بر ساعت برساند.
یک جعبه دنده‌ی دستی ۷ سرعته و همچنین یک حعبه دنده‌ی ۸ سرعته‌ی خودکار برای تمامی مدل‌های کوروت قابل سفارش هستند.


سواری کوروت جدید در نسخه‌ی ارزان قیمت و جذاب گرند اسپرت بسیار جذاب و خوشایند است و شاید بتوانیم بگوییم که برای اولین بار این خودرو از همتایان هم قیمت اروپایی خود حتی بهتر است. این خودرو دیگر مثل گذشته یک قطعه‌ی فلزی به همراه یک پیشرانه نیست چرا که حالا به خیل عظیمی از بهترین تکنولوژی‌های روز مجهز شده است و در پس آن یک تیم مهندسی بسیار خوب قرار دارد. سواری نسخه‌ی پر قدرت زد آر ۱ البته تفاوت‌های زیادی را با نسخه‌های دیگر دارد. این خودرو که نزدیک به دو برابر نسخه‌ی گرند اسپرت قیمت دارد بسیار خشن و خشک است و تقریبا می‌توان گفت به هیچ وجه در استفاده‌های روزمره قابل استفاده نیست. یکی از نکات بسیار جذاب این خودرو صدای خشن و گیرای پیشرانه ی آن به خصوص در نسخه‌های ۸ سیلندر است. صدای این پیشرانه به قدری جذاب است که در حین رانندگی می‌تواند شما را ترقیب کند تا بیشتر به پدال گاز فشار بیاورید تا بیشتر صدای آن به گوشتان برسد.

کلام آخر

کوروت جدید پس از سال‌ها دوباره به یک خودروی اسپرت خوش قیمت تمام عیار تبدیل شده است و حالا می‌توان به راحتی با بزرگان اروپایی به رقابت بپردازد. این خودرو نتیجه‌ی تلاش و جزئی نگری یک تیم مهندسی بسیار خبره است و به همین دلیل است که تفاوت‌های چشمگیری را با سایر کوروت‌های گذشته دارد. از نظر طراحی هم شاید این خودرو در حد کوروت نسل دوم و یا سوم نباشد اما از بسیاری از کوروت‌های سال‌های قبل به وضوح و با اختلاف بهتر است.
آستانه‌ی قیمت برای ارزان ترین مدل کوروت یعنی گرند اسپرت حدود ۶۵ هزار دلار است. قیمت نسخه‌ی محبوب زد ۰۶ از ۸۰ هزار دلار شروع می‌شود. و قیمت نسخه‌ی پر قدرت و پر هیجان زد آر ۱ هم از ۱۲۳ هزار دلار شروع می‌شود.