سیستم ترمز اضطراری الزاماً امن نیست.

یک پژوهش در ایالات متحده نشان میدهد که اختلاف زیادی در سیستمهای ترمز اضطراری خودروها یا همان AEB نسبت به خودروساز سازنده‌ی آن وجود دارد. پس آیا سیستم ترمز اضطراری فقط از شکستن و قر شدن سپرهای خودروهایمان جلوگیری میکنند؟ نه.
طی پژوهشی که در ایالات متحده درمورد تمام سیستمهای ترمز اضطراری شرکتها بعمل آمد، مشخص شد همه‌‌ی آنها قابل اعتماد نیستند و بصورت صددرصد شما را از آسیب دیدن و تصادف حفظ نمیکنند. انجمن اتومبیل‌های ایالات متحده امریکا، موسوم به AAA ، طی 70 تست از ترمزهای اضطراری خودروسازان مختلف به این نتیجه رسید که بعضی از شرکتها بهتر از بقیه در این زمینه فعالیت دارند. نتایج نشان دادند که این سیستمها برای کاهش احتمال برخورد با پشت خودروی جلویی، سرعت خودرو را فقط تا 40درصد کاهش میدهند. در هنگام تست و درحالیکه سرعت خودر 48 کیلومتر درساعت بود این سیستمها فقط در یکسوم موارد از تصادف با خودروی روبرو جلوگیری کردند. در تست دوم با سرعت 72 کیلومتر درساعت، فقط از 9 درصد از تصادفات جلوگیری بعمل آوردند.
در همین حین، سیستم AEB در آزمایش با سرعتهای بالاتر، ترمزگیری شدیدی داشت و توانست 79درصد از تصادفات جلوگیری بعمل آورد. در خودروهایی که در سرعت 48 کیلومتر درساعت موفق شدند از 60 درصد تصادفات جلوگیری کنند، مشخص شد که در سرعت 72 کیلومتر درساعت این میزان به 40 درصد کاهش پیدا کرده است. اگر آزمایشات انجمن اتومبیلهای ایالات متحده را مبنا قرار دهیم متوجه میشویم که حتی برترین سیستمهای ترمز اضطراری هم در زمان بروز فاجعه، عمل نخواهند کرد و طی یک نظرسنجی در کشور امریکا، 68درصد از مردم معتقد بودند که سیستم ترمز مستقل اضطراری برای جلوگیری از همه‌ی تصادفات طراحی شده است. حال زنگ هشیاری برای این 68 درصد انسان خوش‌بین بصدا درآمد.

پس سیستم ترمز اضطراری اتوماتیک چه فایده‌ای دارد؟

بطور کمینه، 13 خودروساز مشهور جهان از این سیستم در محصولاتشان استفاده میکنند. بعضی بعنوان امکانات استاندارد و بعضی هم بعنوان آپشن ارائه میکنند. ولی هشیار باشید که AEB فقط یک نام کلی است. خودروسازان روشها و فناوری‌های متفاوتی در ساخت این سیستم دارند و کارایی آنها کاملاً متفاوت است. شرکت خودروسازی سوبارو، سیستم ترمز اضطراری خود را با یک چشم الکترونیک ترکیب کرده است که درواقع دو دوربین استریوسکوپ (برجسته بین) هستند که بهمراه یک سیستم نرم‌افزاری پیچیده، توانایی شناسایی اجسام سه‌بعدی را در جلوی خودرو خواهند داشت. بعلاوه برای اینکه سیستم بتواند عابرین پیاده را شناسایی کند، کروز کنترل را تنظیم میکند تا با شرایط جاده تطبیق داده شود و خروج خودرو را از مسیرش هشدار میدهد. اتصال دوربین به سیستم ترمز اضطراری از سرعت 1 کیلومتر تا 160 کیلومتر درساعت عملیاتی بوده و بگونه‌ای برنامه‌ریزی شده تا از تصادفات جلوگیری نماید.
گرچه بکارگیری دو دوربین در جلوی خودرو میتواند در شرایط بد آب‌وهوایی درست عمل نکند. همچنین بازتاب نور خورشید در لنز دوربین و یا کثیفی شیشه‌ی جلوی خودرو میتواند کارایی دوربین و کل سیستم را سلب نماید. شرکت خودروسازی مزدا هم دو فناوری قلابی و بی‌اثر به بازار معرفی کرده که تحت دو عنوان شناخته میشوند. اولین تکنولوژی آنها CSBS نام دارد که مخفف «سیستم ترمز حمایت در شهر» است که در تمام مدلهای مزدا.3 مزدا.6 و مزدا سی.اکس.9 به چشم میخورد. این سیستم در مزدا.تری از سرعت 4 الی 80 کیلومتر در ساعت فعال میشود. CSBS از یک سنسور نوری استفاده میکند که در بالای شیشه‌ی جلوی خودرو نصب شده است تا موانع را شناسایی کرده و از برخورد با آنها جلوگیری نماید. مدلهای پیشرفته‌ی این سیستم مجهز به سیستم SBS هم هستند. این سیستم که مخفف سیستم ترمز هوشمند  است از رادار جلوبین خودرو استفاده کرده تا بتواند 200 متر جلوتر از خودش را شناسایی کند. مسافتی بسیار بیشتر از سیستم لیزری که در SCBS بکار رفته بود. برخلاف سیستم لیزری، سیستم راداری در شرایط بد آب‌وهوایی مثل مه و باران، کمتر دستخوش اشکالات و نارسایی میشود.
درکل درحالیکه سیستمهای ترمز اضطراری مزدا در یک شرایط حقیقی برای حفظ بدنه‌ی خودرو طراحی شدند، ترمزهای اضطراری دیگر شرکتها کارهای بیشتری ارائه میدهند. برای مثال شرکت خودروسازی هوندا در محصول هوندا سیویک VTi-LX سدان، یک سیستم ترمز اضطراری بعنوان سیستم پایه و استاندارد بکار برده که با نام «سیستم کاهنده‌ی درصد تصادف» در بازار شناخته میشود. اگرچه شرکت هوندا اعلام کرده است که این سیستم در شرایط سخت و غیرقابل پیشگیری، فقط از میزان خسارت کم میکند تا اینکه بخواهد از بروز حادثه جلوگیری کامل بعمل بیاورد. بنابراین داشتن سیستم ترمز اضطراری در تصادفات از روبرو، برای شما مصونیت کامل به ارمغان نمی‌آورد. در کلاس بالاتری از بازارهای جهانی، شرکت آلمانی آئودی، در محصول شاسی‌بلند خود Q7 و A4 از سیستم ترمز اضطراری مجهز به دوربین بهره میبرد. و طبق ادعاهای این شرکت، در سرعتهای حدود 40 کیلومتر درساعت، از تصادف و کوبیدن به پشت ماشین روبرویی جلوگیری بعمل می‌آورد. همچنین در سرعتهای بیش از 85 کیلومتر درساعت از میزان خسارت میکاهد.
بی.ام.دابلیو هم همانند مزدا، دو سطح مختلف از سیستم ترمز اضطراری ارائه میدهد. سیستم کمکی راننده در بی.ام.دابلیو BDA ، بنیادی‌ترین و ارزانترین سیستم ساخت این شرکت است که در بسیاری از محصولات سواری و شاسی‌بلند این شرکت بچشم میخورد. بعنوان یک سیستم اضطراری که با دوربین کار میکند، دید آن محدود است و فقط میتواند سرعت خودرو را کاهش دهد. نه اینکه آنرا متوقف نماید. این سیستم در سرعتهای بین 10 الی 60 کیلومتر درساعت، موانع را شناسایی میکند. سیستم کمکی راننده پلاس. DAP از شرکت بی.ام.دابلیو کارایی بهتری دارد. این سیستم که از یک واحد راداری بجای دوربین استفاده میکند، بُرد و محدوده‌ی دید بسیار بهتری دارد و میتواند از سرعت 0 الی 210 کیلومتر درساعت عملیاتی باشد. سیستم ترمز اضطراری DAP از این خودروساز آلمانی، درصورت لزوم خودرو را کاملاً متوقف میکند. این سیستم در بیشتر مدلها آپشن است. اما در بی.ام.دابلیو سری 6 و 7 و مدلهای M و M50D از خودروهای X5  و X6 بعنوان آپشن پایه ارائه میشود.
موسسه‌ی امنیت خودروهای استرالیا ANCAP ، و بعضی دیگر از موسسات تست امنیت خوردوها، به دولت درخواست دادند تا سیستم AEB (سیستم ترمز اضطراری) در خودروهای وارداتی و تولیدی استرالیا، جزء الزامات تعیین بشود. اقدامی بسیار درست و ارزشمند که از تلفات جاده‌ای جلوگیری بعمل میاورد. ولی رانندگان استرالیایی باید آگاه باشند که سیستم ترمز اضطراری AEB، بروز تصادفات مرگبار را هشدار نمیدهد.