یک سوال بزرگ: آیا کودکان ما در آینده به آموزش های رانندگی نیاز خواهند داشت؟

با توجه به رویکردی که شرکت هایی همچون گوگل و ولوو پیرامون ماشین های خودران اتخاذ کرده اند، حال دیگر سوال های "تردید برانگیز" جای خود را به سوالاتی درباره ی "زمان راه اندازی" این تکنولوژی ها می دهند. آیا ماشین های رباتیک در دهه های آینده به گونه ای شایع می شوند که نیاز به آموزش های رانندگی در کودکان احساس نشود؟

استیون اشلادور از دانشگاه برکلی کالیفرنیا به این سوال پاسخ داده است. اشلادور، یک مهندس تحقیقاتی است که در ایجاد برنامه ی PATH دانشگاه کالیفرنیا نقش سودمندی داشته است. ماموریت او این است که "راه حل هایی را از طریق ایده پردازی و تکنولوژی های پیشرفته، برای چالش های سیستم سطح حمل و نقل کالیفرنیا ارائه دهد؛ علاوه بر اینکه، روی استقرار آنها در سراسر کالیفرنیا نیز تمرکز می کند."

سوال دقیقی از اشلادور پرسیده شده و جواب او به شرح زیر است:

با توسعه ی ماشین های خودران، آیا والدین امروزی نیاز دارند که کودکان خود را برای آموزش های رانندگی آماده کنند؟

انتظار نداشته باشید که کودکان و یا حتی نوه های شما بدون یادگیری رانندگی، بزرگ شوند. البته، تلاش های زیادی در حال شکل گیری است تا این تکنولوژی ها را توسعه داده و بخش هایی از رانندگی را تحت شرایط محدود، اتوماتیک کند. تا زمانی که تکنولوژی بتواند در تمامی شرایط، جایگزین کامل رانندگان انسانی شود، هنوز زمان بسیار زیادی باقی مانده است.

رانندگی یک عملکرد پیچیده است که به درک سطح بالایی از محیط پیرامون اطراف جاده، پیش بینی حرکات بعدی راننده ها و افراد موجود در آن محیط و روند تصمیم گیری تحت شرایط ناپایدار بستگی دارد. نرم افزارهایی که بتوانند چنین عملکردهایی را در هر شرایط ترافیکی، آب و هوایی و جاده ای در نظر بگیرند، بسیار پیچیده هستند؛ این در حالیست که نرم افزارهای حال حاضر، با چنین تکنولوژی هایی، فاصله ی بسیاری دارند. تکنولوژی های مورد نیاز برای طراحی، توسعه، بررسی و تایید ایمنی چنین نرم افزارهای پیچیده ای، هنوز وجود ندارد؛ علاوه بر این، برای دستیابی به دانشی که بتواند ایمنی این نرم افزارها را تایید کند، باید تحقیقات زیرساختی گسترده ای انجام شود.

هیچ کدام از ما نمی خواهیم که فرزندانمان با ماشین هایی سفر کنند که ایمنی آنها از راننده های حال حاضر، کمتر است؛ همچنین ترجیح می دهیم که اینگونه از وسایل نقلیه در سطح جاده ها حضور نداشته باشند. ما باید بدانیم که رانندگی در شرایط امروزی تا چه میزان امن است و از آن به عنوان مبنا برای مشخص کردن میزان امنیت وسایل نقلیه ی خودران استفاده کنیم.

بر اساس آمار منتشر شده از ایمنی ترافیک آمریکا، تصادفات منجر به مرگ، به طور میانگین، در هر 3.3 میلیون ساعت رانندگی (بیانگر 375 سال رانندگی مداوم 24 ساعته)، یک بار اتفاق می افتند. تصادفاتی که منجر به جراحت می شوند نیز به طور میانگین، در هر 65000 ساعت رانندگی (بیانگر 7 سال رانندگی مدام 24 ساعته)، یک بار اتفاق می افتند. این آمار را با مدت زمان میانگین برای تماس های ناموفق موبایل یا اشکال های نرم افزاری موجود در لپ تاپ، تبلت و کامپیوتر مقایسه کنید؛ مشاهده می کنید که چه فاصله ای بین نرم افزارهای حال حاضر و چیزی که باید به آن دست یابیم وجود دارد؛ این نرم افزارها باید به گونه ای امن باشند که بتوانند جایگزین کامل راننده شده و تمام وظایف آنها را انجام دهند.

ما از فرصت های زیادی برای تقویت احساس راحتی در رانندگی، آسودگی، بهره وری و امنیت برخورداریم که همه ی آنها از طریق تکنولوژی های اتوماتیک امکان پذیرهستند؛ اما استفاده از این فرصت ها برای آینده ی قابل پیش بینی، به عملکرد تکنولوژی خودکار بستگی دارد که در اکثر برنامه های کاربردی، به همکاری یک راننده ی ماهر انسانی نیاز دارد. این احتمال وجود دارد که راننده ها به برخی از اپلیکیشن ها نیاز نداشته باشند؛ اما این اپلیکیشن ها احتمالا برای تخصصی کردن شرایط مثل سیستم های سرعت کم در محیط شهری و عملکرد کامیون ها و اتوبوس ها در زیرساخت های خاص خود، مورد استفاده قرار می گیرند.

منبع: تک بوک